“Met welke bijbelse figuur zou u zichzelf vergelijken?” Rob Visser maakt meteen maar duidelijk dat hij en Paul Visser als dominees bij Rutte aan tafel zitten, en niet voor een gesprek over politiek. Het is een grijze najaarsdag, achter de ramen van het Torentje valt regen in de Hofvijver. De agenda van de premier is overhoop gegooid vanwege besprekingen over het coronabeleid, maar hij zit er ontspannen bij.

Rutte, geboren en getogen in Den Haag, heeft tijdens zijn jeugd heel wat bijbelverhalen gehoord. “Het verhaal over Simson vond ik spannend. Stoer ook, omdat hij zo sterk was. Maar ik ga mezelf niet vergelijken met bijbelse figuren, hoor. Dat vind ik aanmatigend.”

Vuist op tafel
“En Mozes dan?” oppert Paul Visser. “Dat was ook een leider. Hij wist zich geroepen, hij moest mensen mee zien te krijgen, en hij hield het vol ondanks alle gedoe. Daarvan zie ik ook iets bij u.” Maar Rutte wil zichzelf “absoluut niet” naast Mozes plaatsen. “Ik blijf een klein mannetje. Met een grote baan weliswaar, maar ik kan me hoogstens laten inspireren door zo’n icoon.”

“Mozes was weleens boos op het volk, en ook op God”, memoreert Rob Visser. “Als de coronabesmettingen oplopen, wilt u dan nooit met de vuist op tafel slaan?” Gefrustreerd raken dient nergens toe, vindt Rutte, “net als je vuist naar de hemel ballen en roepen dat het te veel regent”.

Rob Visser: “En die uitspraak dan dat voetbalsupporters ‘hun bek’ moesten houden?” Dat had hij beter anders kunnen verwoorden, erkent de premier. “Eén moment van zwakheid en dan flap je er zoiets uit. Niet slim.”

Door zijn werk als minister-president krijgt hij vaak te maken met politieke tegenstand en openbare kritiek. Maar Rutte is niet snel van zijn stuk gebracht. “Ik heb geleerd om als je mensen echt niet begrijpt, niet veroordelend naar hen te kijken maar eerder met verbazing. Zoals de Engelsen zeggen: be puzzled. Wat gebeurt hier nu weer?”

Groter perspectief
Geloof speelde altijd een rol in het hervormde gezin waarin Rutte opgroeide – een warm en open geloof. “Het was licht zonder dat het lichtvoetig werd”, zei hij hierover in de Preek van de Leek die hij ooit hield in de Duinzichtkerk in Den Haag. “Het was niet wettisch en kende weinig ge- en verboden.”

Zijn opa, ouderling in de Badkapel, was diepgelovig, zijn ouders gingen regelmatig naar de kerk, zelf gaat hij sporadisch. “Het mooie van een kerkdienst is dat je daar de context van de eeuwigheid kunt ervaren. Waar je anders enorm bezig kunt zijn met problemen, plaatst het geloof in een God die in een groter perspectief. Dat geeft een enorme kracht.” “Precies,” zegt Paul Visser, “en daarom is het zo belangrijk om kerken open te houden, juist ook in deze tijd.”

Bovenstaand verhaal verscheen eerder op de site van het Petrus Magazine van de Protestantse Kerk in Nederland. Lees het hele interview met minister-president Mark Rutte in het volgende Petrus Magazine! Op 31 oktober houdt Rutte de Protestantse Lezing, tijdens het online Petrus Festival over het goede en het mislukte leven. Lees hier meer over het festival.