“Dit wetsvoorstel is het achtste of het negende voorstel om tot een referendum te komen”, legt Bisschop uit. “Om hier een duiding aan te geven, hebben wij het een ‘zekere mate van vasthoudendheid’ genoemd. Collega Van Raak (indiener van het voorstel red.) heeft dit als compliment gezien. Dat is mooi en ik kan me daar ook wel iets bij voorstellen."

SGP blijft echter bij haar eerdere standpunt, zo legt het Kamerlid uit. “De heer Van Raak weet ook wel zo ongeveer dat de SGP toch echt kiest en blijft kiezen voor vertegenwoordigende democratie. Niet omdat de SGP van mening is dat ‘de politiek’ altijd wijze besluiten neemt. Maar wel omdat de parlementaire arena de plaats is waar – na grondig debat en afweging van alle voors en tegens van een voorstel – uiteindelijk een keuze wordt gemaakt.”

“De kiezers kunnen de volksvertegenwoordigers volop aanspreken op hun stemgedrag”, vervolgt Bisschop. “Tussentijds, maar zeker bij de verkiezingen. Aan ons als politici dan de taak om uit te leggen waarom de keuzes zo gemaakt zijn, zoals ze gemaakt zijn. Wie de burgers meer bij wetgeving en beleid wil betrekken, heeft onze steun. Maar bepalend daarbij is wel het moment waarop. Een correctief referendum acht de SGP daarvoor geen geschikt instrument.”

“Bij referenda is de representativiteit bepaald geen vaststaand gegeven. Een meerderheid van de kiezers die een bepaalde keuze maakt, kan nog steeds een relatief kleine minderheid van het electoraat zijn. Maar wat belangrijker is: of er een referendum komt, is in belangrijke mate een keuze die is ingegeven door een relatief kleine, uitgesproken groep in de samenleving. De kans is vrij groot dat er óf slechts een deel van het electoraat betrokken is bij het thema óf dat het voorstel gekaapt wordt door een belangengroep óf dat mensen zich achteraf bij een als gevolg van een referendum iets gewijzigd voorstel tóch bekocht voelen.”