De schrijvers erkennen in de inleiding van het boek dat catechese op heel veel plaatsen niet floreert. Huijgen: "Er is vaak een motivatieprobleem. Dan kun je zeggen dat het van alle tijden is dat jongeren niet altijd gemotiveerd zijn om catechisatie te volgen. Maar er is ook een soort verlegenheid en twijfel over hoe catechese aangepakt moet worden. Enkele tientallen jaren geleden was het stramien nog heel duidelijk. Je zat op catechisatie en leerde bepaalde antwoorden op je hoofd. Sindsdien is er een wending gekomen naar het meer persoonlijke en meer met elkaar in gesprek komen. Dat is denk ik ook heel mooi en goed. Tegelijkertijd is het ook echt lastig om jongeren naar de catechisatie te krijgen en te houden. Voorheen was er ook wel een motivatieprobleem maar dan kwamen ze in ieder geval nog. Tel daar de druk van de secularisatie bij op, waardoor ze vaak al vrij jong stevige vragen hebben bij het christelijk geloof. Daarom liggen er allerlei uitdagingen op dit gebied."

Dat jongeren motivatieproblemen hebben om naar catechisatie te komen heeft volgens Huijgen te maken met onze huidige samenleving: "Mensen lopen snel weg bij wat niet leuk genoeg is. Dat is echt een probleem. Deze houding past ook niet bij het christelijk geloof en bij de kerk. Die vragen namelijk om een bepaalde loyaliteit." Overigens benadrukt Huijgen dat hij geen onderzoek heeft gedaan op dit gebied. "We zien gewoon een aantal uitdagingen op het gebied van catechese en daar hebben we onze catechismus tegenaan gezet. Het zijn echt vragen en antwoorden om op te kauwen. Juist ermee bezig zijn, erop kauwen, het overwegen kan volgens ons echt helpen om je plek in te nemen in deze samenleving." 

Maar hoe is het boek dan eigenlijk precies tot stand gekomen? "We hebben eerst uitgebreid besproken hoe we het op gingen zetten. Wil het een catechismus zijn dan moeten eigenlijk ook de vier traditionele catechetische kernen terug komen: geloof, gebod, gebed en sacramenten." De drie schrijvers zijn overigens afkomstig uit drie verschillende kerken: Christelijk Gereformeerd (CGK), Gereformeerd Vrijgemaakt (GKv) en de Protestantse Kerk (PKN). Tóch konden ze samen overeenstemming bereiken over de antwoorden op de 100 vragen in het boek. "Als ons dat lukt, hebben we misschien wel iets verbindends te pakken binnen het hele protestantse kader. Dat kan dus wellicht ook voor mensen binnen de protestantse kerken verbindend werken. Ik ben ook wel blij verrast over het enthousiasme dat er los komt."

Het boek kan overigens ook prima als methode gebruikt worden op catechisatie. "Dat zie ik al gebeuren", vertelt Huijgen. Ik zag op Twitter verschillende predikanten die al zeiden het boek te willen gaan gebruiken. Ik las ook iemand die hem 's avonds aan tafel gebruikt met de kinderen. Iedere avond een vraag en antwoord en daar over doorpraten. Ik vind dat fantastisch om te zien."

Tot slot stelde CIP.nl nog een tweetal vragen uit het boek aan Huijgen persoonlijk.

Wat maakt het geloof voor verschil in uw leven?
"Dat maakt alle verschil. Zonder geloof is de wereld leeg en uiteindelijk hopeloos. Geloof in Jezus Christus geeft mij houvast en uitzicht."

Hoe maakt Jezus Christus u gelukkig?
"Hij heeft zichzelf helemaal voor mij overgehad. In liefde, in trouw en in genade. In Hem weet ik me gekend, Hij doet de toekomst voor me open. Iedereen streeft naar geluk, iedereen wil gelukkig zijn. Veel mensen hebben het idee dat geluk om de hoek ligt. Als ik die baan krijg, dat succes boek of die relatie kan aangaan, ben ik echt gelukkig. Vaak valt dat dan toch weer tegen. Bij Jezus Christus valt het niet tegen. Sterker nog: als Hij komt, zullen we pas echt gelukkig zijn. Ik vind het ook heel mooi dat we de catechismus ook zo geëindigd zijn, dat ligt namelijk ook heel dicht bij mijn eigen hart: Als Hij komt is ons geluk volkomen, zo eindigt onze catechismus. Dat is het ook echt. Dat hebben we echt willen meegeven. Het christelijk geloof is iets waar je echt gelukkig van wordt."