Het is frappant hoeveel Nederlanders het wél pikken wanneer iemand roept: ‘Alle moskeeën sluiten!’ Sterker: ruim 1 op de 5 Nederlanders vindt dit een goed idee. Alsof dat – praktisch gezien - haalbare kaart is. Ga er maar aan staan: 500 moskeeën sluiten. En dan ook nog eens zonder bloedvergieten. Want wie wil je daarvoor mobiliseren? Nog afgezien van de vraag of we dat zouden moeten willen.

Want we zijn geboren op een deel van onze planeet waar het principe van gelijke rechten en vrijheid van godsdienst geldt. En o, wat ben ik daar dankbaar voor. Wat ben ik blij dat ik mijn zoon Jens op één van de meest veilige plekken op aarde mocht ‘neerzetten’.

Maar als ik mensen vandaag hoor roepen: ‘Moskeeën sluiten, islamitische scholen sluiten, Koran verbieden, alle AZC’s dicht, grenzen sluiten’, dan maak ik me grote zorgen. Ik denk bij mezelf: ‘Weet je wel wat je zegt?’ Stel dat onze buren van de één op andere dag zouden zeggen: ‘Grenzen dicht voor alle Nederlanders!’ We zouden ons opgesloten voelen en denken: ‘Wat mankeert die Duitsers en Belgen! Zijn ze wel goed bij hun hoofd? We leven toch in een vrije wereld met vrij verkeer van personen en goederen?’ We zouden ons terecht druk maken. In feite doen mensen die de grenzen voor alle allochtonen willen dichtgooien hetzelfde.

Kerken én moskeeën openhouden, is om de volgende reden de enige optie. Want het is doodsimpel en van tweeën één. Óf we gooien het ‘principe van gelijke rechten voor álle mensen’ overboord. En wel samen met het ‘principe van vrijheid van godsdienst’. Óf we accepteren de mensenrechten. Namelijk dat iedereen in Nederland ‘vrijheid van godsdienst én vrijheid van meningsuiting’ heeft.

Deze verworven vrijheden gelden uiteraard ook voor moslims. Sterker: deze fundamentele rechten zijn bij wet geregeld. Of ik het nou leuk vind of niet en of ik het er mee eens ben of niet.

Samenvattend: sluiten we alle moskeeën en houden we alle kerken open, dan leven we niet meer in een land waar vrijheid van leven, godsdienst en geweten tot de mensenrechten behoren. Dan leven we in een dictatuur. En dan zijn we geen haar beter dan die landen waar christenen – hoe subtiel ook - vervolgd worden.

Koert Koster is actief als schrijver. Klik hier om zijn website te bezoeken.