Dit boek is eind jaren ’90 het hoogtepunt van de ‘Ware liefde wacht’ beweging, met als boegbeeld Rebecca st. James. De tijd van reinheidsbeloftes die je bevestigde met een ring om je vinger en brieven schrijven aan je toekomstig echtgenoot die je nu nog niet kende. Want, ware liefde wacht, tot je de ware ontmoet.

Deze periode heeft er voor gezorgd dat we binnen christelijk Nederland de volgende leugens zijn gaan geloven over seks.

Leugen 1: Alle vormen van aanraking leiden tot seks
Als zoenen start, stopt praten. Althans, dat denken mensen. Want alle vormen van fysieke aanraking leiden tot seks. Op die snelweg mag je je niet zomaar begeven. Het kan aan mij liggen, maar van handje-handje lopen en een zoen beland je nog niet zomaar in bed.

Voor het huwelijk moet alles onderdrukt worden en na het trouwen mag opeens alles, dat lijkt mij ongezond. Alsof je van het rijden in een woonerf, je opeens op de snelweg mag begeven. Of na het besturen van een snorfiets plotseling in een Ferrari rijdt. Praten in de kerk over seks is alsof we in de showroom staan met een Ferrari inclusief alle opties naast ons, maar dat we aan geen enkel knopje mogen zitten. Want stel je voor dat…

Laat het duidelijk zijn, ik geloof in de kracht van wachten met geslachtsgemeenschap binnen het huwelijk. Maar er zit ontzettend veel tussen geslachtsgemeenschap en je eerste zoen wanneer je trouwt. Alles wat hier tussenin zit noemen we seks. Maar wat mag dan wel, wat mag niet? Ik geloof dat dit voor iedereen verschillend is. Dat je daarin je eigen grens mag ontdekken en dat praten met je partner en met God hierover ontzettend belangrijk is.

Wat ik wel geloof is dat binnen een gezonde relatie geest, ziel en lichaam naar elkaar toe groeien. Zoals je na twee weken in een relatie nog niet je diepste geheimen op tafel legt, lig je ook niet na diezelfde periode al met elkaar te vrijen.

Leugen 2: Seks voor het huwelijk is onvergefelijk
Ik kan me de tienerclubavond over seksualiteit nog wel herinneren. De spreker had twee vellen papier aan elkaar gelijmd en iemand anders mocht die los trekken. Zo werkt seks, werd mij verteld. Je plakt het aan elkaar en als je dat weer los probeert te trekken, raak je onherroepelijk gescheurd.

Dit soort voorbeelden worden vaak gebruikt om de schadelijke gevolgen van seks voor het huwelijk te beschrijven. Als je het weggeeft is het onherstelbaar. Kapot. Je bent beschadigd. Een afgelikte postzegel. Niets meer waard. En daarachter schuilt deze leugen: je waarde is gekoppeld aan je seksuele reinheid. Het is de barometer of we geestelijk wel okay zijn of niet. Helaas, dit is niet de boodschap van vergeving, genade, waardigheid en een nieuw begin die we van Jezus horen.

Ik zat onlangs bij een preek waarin gezegd werd dat seks voor het huwelijk hoererij is. Dat wanneer je jezelf weg geeft, je een stuk van je hart verliest wat je nooit meer terug kunt krijgen. Alsof er geen hoop meer voor je is. Je bent onherstelbaar beschadigd. Iets wat je eerst had is opeens…. Foetsie. Weg. In a split second. Maar bepalen je fouten uit het verleden dan blijvend je toekomst?

Nee, dat geloof ik niet. Want dit is de waarheid: het maakt niet uit wie je bent of wat je gedaan hebt en hoe donker je seksuele verleden is. Jouw waarde is gekoppeld aan Jezus. Ja, ons verleden zal altijd invloed op ons hebben, maar het hoeft niet onze toekomst te bepalen omdat we een God dienen die gericht is op herstel, verlossing, vergeving, genade en liefde.

Leugen 3: Je moet je hart beschermen
Ja, hier ben ik het mee eens. Maar er is een schaduwzijde. Waar ligt de grens tussen noodzakelijke bescherming en onkwetsbaarheid? Zonder je hart te geven in een relatie dooft deze uit als een nachtkaars. Kwetsbaarheid is de weg naar ons hart zodat we gekend worden. En alleen maar je hart beschermen heeft schadelijke gevolgen. C.S. Lewis zegt hierover:
‘Heb iets lief en je hart zal zeker schade oplopen en mogelijk gebroken worden. Als je er zeker van wilt zijn dat het intact blijft, geef het dan aan niemand. (…) Berg het veilig op in je doodskist of sarcofaag of je egoïsme. Maar in die kast – veilig, donker, bewegingsloos, zonder lucht – zal het veranderen. Het zal niet gebroken worden, het zal onbreekbaar worden, ondoordringbaar en onontbindbaar’.

Niet liefhebben veroorzaakt uiteindelijk méér pijn dan het risico nemen om lief te hebben.Er is geen liefde zonder kwetsbaarheid. En een relatie is een prachtige manier om hierin te oefenen. Natuurlijk heb je daarin de fijngevoeligheid en wijsheid nodig om je hart, jezelf en je emotionele welzijn te beschermen. Want relaties kunnen kapot gaan. Dat doet soms pijn, maar tegen die pijn kunnen we ons hart niet beschermen. Dat is de prijs van een gebroken wereld. Dit citaat van Lewis herinnert mij eraan dat niet liefhebben uiteindelijk méér pijn veroorzaakt, dan het risico nemen om lief te hebben.

Maagdelijkheid
En dan nog even dit… Volgens Tim Keller is een afgod iets wat in wezen goed is, maken tot het ultieme. Het lijkt erop dat dit gebeurt binnen sommige kerken rondom maagdelijkheid. Iets goeds verheffen tot iets heiligs. Dat gebeurt wanneer er een cultuur is ontstaan waarin mensen niet meer eerlijk durven te vertellen dat ze onder de hoge reindheidslat zijn doorgelopen, in plaats van erover heen te hebben gesprongen. Dat gebeurt wanneer we mensen vanaf een podium vertellen dat het verlies van je maagdelijkheid blijvende schade oplevert. Oh ja, ze kunnen wel vergeven worden. Maar… Je weet wel. Je waarde wordt minder. Je blijft een beschadigd persoon.

Zo, de hoge woorden zijn eruit. Dit zijn de 3 leugens die christenen geloven over seks. Ik besef dat een blog schrijven over dit onderwerp binnen de christelijke scene nogal een heet hangijzer is. Dus reageer en deel je mening en ervaringen. Ik ga hier graag het gesprek over aan.