Kawser praat zo zacht dat je dichterbij moet gaan zitten om haar te verstaan. Maar haar liefde voor Jezus zorgt ervoor dat ze vol overtuiging over Hem spreekt. De sluier die ooit haar hoofd bedekte, hangt nu losjes om haar schouders.

Kawser wordt geboren in Ethiopië in een Somalische familie. Ze is een gehoorzaam kind, bidt trouw haar gebeden en leest de Koran. Op jonge leeftijd krijgt Kawser last van allerlei geluiden in haar hoofd, en ze krijgt te kampen met slapeloosheid en angst. `De mensen om me heen waren bezorgd en wilden me helpen. Ze wilden de duivel bij me uitdrijven. Toch bleef ik bang en werd ik depressief. Ik kreeg zelfmoordgedachten.’ Kawsers ouders besluiten haar naar familie in Djibouti te sturen.

Maar in Djibouti wordt Kawser niet beter. Kawser: ‘Ik was liever weer naar huis gegaan, maar ze lieten me niet gaan. Op een nacht zag ik in een droom een baby, die tegen me zei: “Volg Mij, en Ik neem de last van je weg”. Ik dacht: hoe kan dat? Toen zei degene die de baby vasthield: “Deze baby zal jou redden”. Toen ik wakker werd, zei ik: “Als dit echt waar is, laat me het dan nog een keer zien.” De volgende nacht droomde ik weer. Toen zag ik een stralend kruis in de hand van de baby. De baby zei: “Ik ben Jezus”. “Neem toch deze last van mij weg!” smeekte ik. De volgende ochtend werd ik wakker en ik voelde me zo rustig. De zware druk op mijn hoofd was weg! Dat was de eerste keer dat ik echt het gevoel had dat ik weer kon lachen.’

Elke keer als Kawser aan deze bijzondere droom denkt, voelt ze weer de blijdschap en vrede. Daarom zoekt ze hulp. Ze komt in contact met christenen. Een vrouw neemt haar mee naar hun Bijbelstudie. Kawser: ‘De bijbelstudiegroep gaf me een Bijbel. Op vrijdag kleedde ik me alsof ik naar de moskee ging, maar in plaats daarvan ging ik naar de kerk.’

Drie maanden later wordt Kawser gedoopt. ‘Ik las uit de Bijbel, maar begreep veel moeilijke woorden niet. Wat me wel erg duidelijk werd, was dat Jezus zei dat ik niet bang moest zijn en dat ik Hem niet mocht verloochenen. Dat nam ik serieus.’ De familie van Kawser kan niet accepteren dat ze christen is geworden. Ze wordt zwaar onder druk gezet en zelfs gemarteld. Maar Kawser zweert haar geloof niet af. De tekst die ze heeft gelezen met de waarschuwing dat ze Jezus niet mag verloochenen spreekt nog steeds sterk tot haar.

Omdat Kawser weigert Jezus af te vallen, zet haar familie haar tenslotte op straat. Gelukkig vindt ze ergens een slaapplek, maar ze heeft het toch heel moeilijk. Op een dag hoort Kawser over een Amerikaanse zendelinge die in de buurt woont. Kawser: ‘Ik nam het risico en ging naar de zendelinge en sprak met haar. Ze was erg verbaasd. Ze gaf me een groot stuk brood en wat sinaasappelsap. Een koningsmaal!’ Kawser kan bij de zendelinge blijven wonen. Kort daarop komt Kawsers toekomstige man aan de overkant van dat huis te wonen. Hij is ook een Somalische christen. ‘Ik denk vaak terug aan hoe God me vergeven en genezen heeft. God heeft me overal doorheen geholpen. Daarvoor heb ik Hem nog niet genoeg gedankt’, besluit Kawser met een stralende blik. ‘Elke dag van de rest van mijn leven heb ik daarvoor nodig!’