In Johannes 20 horen Petrus en Johannes van Maria Magdalena dat het graf leeg is. Daarop gaan de twee discipelen erheen. Schep staat ook stil bij de steen die voor het graf was weggerold. "Niet om de Heere Jezus uit het graf te laten, maar om de discipelen naar binnen te laten."

Petrus gaat bij aankomst direct het graf binnen. Johannes volgt en komt tot geloof. Schep typeert Petrus daarbij als ‘meneer Spontaan’ en Johannes als ‘meneer Liefde’. "De liefde wint het altijd", zegt hij. Voor de evangelist is de opstanding onlosmakelijk verbonden met het sterven van Christus. Schep ziet de opstanding als bevestiging dat Christus de zonden heeft weggedragen.

Na Pasen verkondigden de eerste christenen daarom niet alleen het sterven van Jezus, maar ook Zijn leven. "Wij hebben vandaag een levende Heiland", benadrukt Schep. "Hij zorgt voor ons. Hij bidt voor ons. Hij pleit voor ons. Hij zal nooit meer sterven. Hij leeft en vergeeft." Die levende Christus vraagt om een persoonlijke relatie, vervolgt de evangelist.

De opstanding geeft christenen daarnaast vertrouwen voor de toekomst. Schep verbindt Pasen met de Bijbelse beloften over wat nog komen zal, waaronder de wederkomst van Christus en het voorbijgaan van de oude dingen. "Wij hebben een levende hoop. We hebben een gezegende hoop", besluit Schep. "Want we hebben een levende Heiland."

Bekijk de videoboodschap en klik hier voor meer video's van Growing Faith: