In virtual reality zie je het dienstmeisje van de Britse Lord Balfour in 1917 vertellen over de belofte van terugkeer van de Joden naar Palestina. Op de expositie gaat het sober over de stichting van de staat Israël en uitgebreider over de 800.000 Joden die sindsdien naar Israël vluchtten.

Er valt best over dingen op de expositie te discussiëren. Over de uitleg van Romeinen 11, over sommige formuleringen op de borden of in de audio en dergelijke. Ik ben benieuwd wat mijn Joodse ‘opa Sanders’, die in Jezus zijn Messias vond, van de expositie zou hebben gevonden. Zou hij het verdriet van Paulus en van hemzelf over de vele Joden die Jezus Christus afwijzen niet hebben gemist?

De soberheid over de staat Israël is te prijzen. Maar elke verwijzing naar andere bewoners van Palestina voor en in 1948 achterwege laten, is echt al te sober.

Veel waardevols over de Joodse wortels
Blijft staan dat er op de expositie veel waardevols is te vinden, vooral over de te onbekende Joodse wortels van het christelijk geloof. Dat kan goede gespreksstof geven tussen ouders en kinderen. Cruciaal is dit: de expositie heeft geen politieke, laat staan gewelddadige missie.

Mijn expositiebezoek heeft mijn primaire reactie bevestigd, die ik had toen op de New Wine Zomerconferentie de banners van Christenen voor Israël werden omgedraaid: met de bannerboodschap is niks mis. Hier wordt de afzender gecanceld. Ik vind dat niet deugen.

Om de lieve vrede zo’n besluit nemen, past niet echt bij ‘de goede vrede’ van het conferentiethema. Volgens hoofdspreker Danielle Strickland kan die goede vrede juist controverse oproepen die je niet uit de weg moet gaan.

Afzenders cancellen? Waarom dan wel een stand van Micha Nederland? Die organisatie verspreidde afgelopen najaar eenzijdig pro Palestijns gespreksmateriaal over Gaza voor de Michazondag, met Al Jazeera als een van de bronnen.

Prima als Micha op de New Wine Zomerconferentie staat. Ze doen veel goed werk. Maar dan ook Christenen voor Israël, met goed humanitair werk onder arme inwoners van Israël, Joden en Arabieren. Niet de één wel, maar de ander niet. Eén weegsteen graag.

Waarom ik toch opnieuw reageer
Na mijn kritische gesprek, dat in goede sfeer verliep, met de leiding van New Wine na het bannerbesluit, wilde ik er het zwijgen toe doen. Maar na het verhaal van Rinke Verkerk ging dat niet meer. 

In het interview vandaag met het Nederlands Dagblad noemt ze de expositie een ‘herschrijving’ van het christelijke verhaal. Dat is kletskoek, zeg ik na mijn expositiebezoek. ‘Onze christelijke wortels liggen niet in de natiestaat Israël zoals wij die nu kennen’, stelt ze. Dat klopt. Maar nergens bevat de expositie ook maar de minste suggestie in die richting.

De feiten eerlijk weergeven is cruciaal in elk journalistiek product. Dit soort uitspraken doen daarom de reputatie van deze journalist geen goed. Dat is erg jammer, gelet op haar eerdere werk.