En zo’n steun in de rug kunnen de Babayants en de wijkgemeente Open Hof wel gebruiken. “Pasen is het feest van hoop, en hoop is wat ons drijft”, zegt ds. Kasper Jager. Dat de landelijke kerk zich achter het kerkasiel heeft geschaard helpt volgens hem enorm. “En dat De Reuver in onze gemeente voorgaat met Pasen wordt zeer gewaardeerd.” 

De kerkdienst op Eerste Paasdag is onderdeel van de doorgaande viering. Op 21 november vorig jaar opende Open Hof de deur voor het Oezbeekse gezin Babayants, om uitzetting uit Nederland te voorkomen. Door een doorlopende viering van 24 uur per dag kan het gezin niet worden aangehouden.

Hoop nodig 
Op Eerste Paasdag duurt het kerkasiel precies 150 dagen (bijna 5 maanden) en er is nog geen zicht op een goede afloop. Jager: “We kunnen niet optimistisch zijn, maar we hebben wel hoop, die drijft ons. We zien dat mensen hiernaartoe komen vanwege het gezin Babayants maar ook omdat het hier een plek is waar hoop leeft en waar de zachte krachten aan het woord zijn. We leven in een wereld waar angst lijkt te regeren.” 

Het kerkasiel vraagt om een lange adem, voor het gezin én voor de wijkgemeente Open Hof. Jager: “Hoe houden we het met elkaar vol? Na Pasen komt Pinksteren, het feest van de Geest, van de adem. We gaan door, het gaat verder dan opkomen voor dit gezin, uiteindelijk hopen we iets te bereiken voor alle in ons land gewortelde kinderen die met uitzetting bedreigd worden.” 

Met de Babayants gaat het best goed, ziet Jager, met alle ups en downs. “Ze hebben het soms heel moeilijk, maar ze hebben tegelijkertijd hoop. Het begint natuurlijk bij hen. Als zij het niet meer trekken, hoeven we hier niet mee door te gaan. Maar zij denken niet alleen aan zichzelf maar ook aan alle andere gewortelde kinderen. En hun geloof houdt hen gaande.” 

Dit bericht is overgenomen van de website van de PKN.