Opvallend is de toename van autoritaire regimes in Centraal-Azië. Zij stellen met harde hand hun positie veilig en bieden geen ruimte voor andersgelovigen en andersdenkenden. Kirgizië komt als nieuwkomer gelijk op de 47ste plek binnen. Tot 2021, voordat president Japarov aan de macht kwam, stond Kirgizië bekend als het minst autoritaire land van Centraal-Azië. Sindsdien zijn er echter tal van beperkende maatregelen ingevoerd die ook de religieuze vrijheid aantasten. Het geweld tegen kerken is toegenomen, variërend van vandalisme tot invallen tijdens kerkdiensten. In buurland Kazachstan is vergelijkbare overheidscontrole te zien.

In landen die gebukt gaan onder burgeroorlog, zoals Soedan, Jemen en Myanmar, is het overgrote deel van de bevolking slachtoffer in de strijd. Christenen en vaak ook andere minderheden zitten in deze situaties klem tussen twee vuren of worden ten onrechte geassocieerd met een van de strijdende partijen. De wetteloosheid van het moment geeft vervolgers daarnaast mogelijkheden om met hen te doen en laten wat ze maar willen.

Net als voorgaande jaren is het verder escalerende geweld in Sub-Sahara Afrika een groot punt van zorg. In dertien van de vijftien landen op de ranglijst die in dit gebied liggen zijn de geweldsscores extreem hoog. Nigeria staat al jaren bekend als het meest gewelddadige land voor christenen. Het aantal aanvallen nam toe, waarbij in vergelijking met de vorige rapportageperiode minder doden vielen te betreuren.

Overheidsdruk heeft ook tot gevolg dat de kerk ondergronds gaat. In Algerije zijn vrijwel alle protestantse kerkgebouwen gesloten. In Libië is de piepkleine christelijke gemeenschap enorm op haar hoede voor geweld en arrestaties, zoals in maart 2023. Het brute bewind van de Taliban heeft het kleine groepje christenen in Afghanistan nog verder onder de radar en in een isolement gedreven.

“Het aantal van ruim 380 miljoen christenen overweldigt me”, zegt Maarten Dees, directeur van Open Doors. “De vijftig landen van de Ranglijst Christenvervolging laten een wereld van lijden zien. Een orgie van geweld in Sub-Sahara Afrika. Verstikkende regimes in Noord-Korea en Afghanistan. Autoritaire overheden die de dienst uitmaken zoals in Centraal-Azië, China en India of juist falende overheden die geweld maar laten gebeuren en ongestraft laten. Vrijheid van religie en levensovertuiging is een groot goed, maar helaas zien we in de landen van de ranglijst en ook buiten de top 50 een verdere verslechtering van die vrijheid plaatsvinden.”