Een diagnose die alles verandert
“Toen ik hoorde dat ik kanker had, sloeg dat in als een bom”, begint Bert. “Het voelde alsof een leeuw om me heen liep, klaar om aan te vallen. Maar al na een paar dagen kreeg ik een beeld van God: Daniel in de leeuwenkuil. Daniel wist dat God bij hem was, en hij ervoer vrede, zelfs tussen de leeuwen. Diezelfde vrede kreeg ik ook. Het is een vrede die alle verstand te boven gaat. Ik kan het niet uitleggen, maar het is er.”

Binnenkort begint Bert aan chemotherapie. “Natuurlijk is het spannend, want je weet niet hoe het zal verlopen. Maar ik heb geleerd om alles in Gods handen te leggen. Hij kan mij genezen, maar zelfs als dat niet gebeurt, weet ik dat mijn leven veilig is bij Hem. Zoals een lied zegt: ‘Het is mij goed wat God doet.’ Dat vertrouwen geeft me rust.”

Rauw verlies: “Het voelt als een amputatie”
Bert weet wat het is om door de diepste dalen te gaan. Hij verloor zijn zoontje toen die pas vier jaar oud was aan een hersentumor. “Het verlies van een kind is niet in woorden te vatten”, vertelt hij. “Ik zeg altijd: het voelt als een amputatie. Iets dat zo kostbaar voor je is, wordt van je afgescheurd. Je rouwt, je huilt, en je probeert de draad weer op te pakken, maar je blijft dat gemis voelen.”

Zijn oudste zoon, Gerald, schreef een lied over zijn broertje. “De tekst raakt me nog steeds: ‘Je hebt een plekje in de hemel en je vliegt met de vleugels van de tijd.’ Het bracht ons zoveel troost, omdat we wisten dat hij nu op een plek is waar hij volledig genezen en vrij is.”

Maar het verlies hield niet op. Jaren later pleegde Berts schoonzoon zelfmoord. “Dat sloeg een enorme krater in ons gezin”, zegt hij. “Vooral voor mijn dochter was het ontzettend zwaar. En toch hield hij vast aan de hoop die hij vond in het lied It Is Well With My Soul. Zelfs in zijn strijd wist hij dat zijn ziel veilig was bij God.”

Een leven dat kleur verloor
Zelf kreeg Bert ook te maken met een burn-out en depressie. “Het voelde alsof de wereld instortte”, herinnert hij zich. “Mijn identiteit leek verdwenen, en alles was kleurloos. Maar achteraf ben ik zelfs dankbaar voor die periode. Het heeft me geleerd om anderen te begrijpen die door dezelfde stormen gaan. Misschien heeft God het zelfs gebruikt om mij te laten groeien.”

Hij vergelijkt zijn leven met een tapijt in wording: “Zoals een tapijtenmaker die alleen chaos van draden ziet, terwijl de Vader bovenin het patroon al kent. Zo werkt God in ons leven. Ik begrijp niet waarom dingen gebeuren, zoals kanker of zelfdoding, maar ik vertrouw erop dat God iets moois weeft, zelfs door het donker heen.”

De vanger die niet loslaat
Het boek De Vlieger en de Vanger inspireerde Bert om zich volledig over te geven aan God. “Henri Nouwen beschrijft hoe een trapezeartiest moet vertrouwen op de vanger, die ervoor zorgt dat je niet valt. Dat beeld raakte me diep. Ik wil mijn omstandigheden loslaten en me laten vangen door God. Hij draagt me, zelfs als ik niet weet wat de toekomst brengt.”

Dankbaarheid in de storm
Bert heeft geleerd om God te blijven aanbidden, zelfs in de zwaarste tijden. “De wapens van aanbidding en dankbaarheid hebben me door de afgelopen maanden heen geholpen. Dank Hem voor de kleine dingen: vrienden, familie, je werk, je kerk. Die houding geeft kracht, zelfs in het donker.”

Een blik op de hemel
Met kerst richt Bert zijn blik op de hemel. “God heeft zijn hemel leeggegeven door Jezus naar de aarde te sturen. Dat vieren we met Kerst. En de hemel… dat is een plek van volheid, vrede en harmonie. Geen kanker, geen pijn, geen dood. Alleen maar licht. De dood heeft niet het laatste woord.” Voor Bert is het geloof in God de wortel die hem stevig houdt, ongeacht de stormen. “Hij is mijn troost, mijn kracht en mijn hoop. Hoe diep het dal ook is, God gaat met me mee.”

Benieuwd naar het volledige gesprek met Bert? Bekijk hieronder het interview terug.