'Bij deze vraag moest ik gelijk denken aan een huismoeder met een aantal kinderen om haar heen voor wie geldt dat het maar op één plaats in haar leven rustig is en dat is in de kerk waar iedereen luistert naar het Woord van God', antwoordt ds. W. van Weelden. 'De plaats waar ze stil en ongestoord zit. De vraagsteller bevindt zich in het andere deel van dit spectrum. Voor hem of haar is de kerk geen plaats van rust, maar een opeenhoping van indrukken.

Dit gezegd hebbend, mag het duidelijk zijn dat de vraagsteller wel ondersteuning verdient. Een mens die prikkelgevoelig is, is vaak onbegrepen. Ach ja, het is een bekend verschijnsel. Wij mensen rekenen met onszelf en naar onszelf. Heel veel dingen die wij zelf kunnen, vinden wij heel gewoon. Het gegeven dat wij fysiek in staat zijn naar de kerk te gaan, is zo algemeen dat je je afvraagt wie zich daarover verwondert. Maar juist het contact met anderen voor wie de zaken niet probleemloos zijn, mag ons opscherpen op wat de Heere ons schenkt en mag ons de ogen openen voor de nood van de ander. 

Kerkgang is een voorrecht. Je mag het Woord horen. Je mag je voor God verootmoedigen. Je mag Hem je nood klagen en Hem loven en prijzen en danken. Je ontvangt de zegen des HEEREN. Het is van ganser harte te hopen dat niemand dit gewoon vindt. De vraagsteller weet dit maar al te goed. Want voor hem of haar is dit allemaal niet gewoon. Het is een zware en bij tijden onmogelijke opgave. Een vol hoofd belet dat. Een hoofd kan zo maar vollopen met allerlei prikkels en dan kan er niets meer bij. Dat is moeilijk en dat is verdrietig. 

Maar wie naast hem of haar gaat staan, die kan in een prikkelarme omgeving samenspreken van hart tot hart over de weldadigheden van de HEERE. Want we weten toch dat de Heere Jezus ook deze dingen kent en draagt. Ook een mens met een vol hoofd kan een hart vol genade ontvangen', aldus de hervormde predikant uit Oud-Alblas.