Premier Giorgia Meloni van Fratelli d'Italia haalde in juni de krantenkoppen toen zij erin slaagde abortus uit de slotverklaring van de G7-top te houden. Dit ondanks de tegenstand van landen zoals Canada en Frankrijk, die vrijwillige zwangerschapsafbreking als een onaantastbare beleidskwestie beschouwen.

Huidige abortuswetgeving
In Italië wordt abortus gereguleerd door de Wet 194 van 1978, die vrije toegang geeft tot vrijwillige zwangerschapsafbreking in de eerste negentig dagen van de zwangerschap. Meloni heeft aangegeven deze wet niet te willen wijzigen, maar benadrukt wel het belang van 'preventie van abortus'. Sinds april mogen pro-life groepen hun standpunten delen in gezondheidscentra.

Financiële steun voor moeders
De leider van Forza Italia in de Senaat, Maurizio Gasparri, presenteerde een nieuw pro-life initiatief. Hij stelt voor om vrouwen die besluiten hun zwangerschap voort te zetten, te ondersteunen met 1000 euro per maand gedurende de eerste vijf jaar van het kind. Deze 'Moederschapsinkomenswet' zou alleen van toepassing zijn op vrouwen die minder dan 15.000 euro per jaar verdienen.

Gasparri's voorstel is een uitwerking van artikel 5 van de Italiaanse abortuswet, waarin staat dat er oplossingen moeten worden gezocht voor economische, sociale of familiare problemen die vrouwen ertoe brengen een abortus te overwegen. Gasparri schat de kosten van dit wetsvoorstel op ongeveer 600 miljoen euro per jaar, en verdedigt dit door te wijzen op andere grote subsidies zoals die voor elektrische auto's, die volgens hem minder impact hebben op mensenlevens.

Reacties van voor- en tegenstanders
Pro-abortus partijen in Italië bekritiseerden het voorstel als 'propaganda die de lichamen van vrouwen gebruikt'. Ze beschuldigen de initiatiefnemers ervan de toegang tot abortus te willen beperken. Gasparri toonde zich echter bereid het wetsvoorstel te verbeteren om goedkeuring te krijgen.

Chiara Lamberti, werkzaam bij de Italiaanse Evangelische Alliantie, benadrukt dat abortus volgens de wet niet als een middel tot anticonceptie mag worden gebruikt en dat diensten ter bescherming van moederschap en zwangerschap gegarandeerd moeten worden. Publieke adviescentra moeten vrouwen begeleiden en experts inschakelen om oplossingen te vinden voor economische en sociale obstakels die moeders tot abortus kunnen drijven.

Lamberti beschouwt Gasparri's wetsvoorstel als een praktische toepassing van het principe dat vrouwen geholpen moeten worden om hun zwangerschap te volbrengen en het moederschap aan te kunnen, zelfs bij financiële obstakels. Dit voorstel gaat volgens haar in tegen het idee dat abortus een mensenrecht zou zijn.