Beste Bart,

Dank voor je uitgebreide antwoord. Ik signaleer twee fundamentele verschillen in hoe wij de vragen rond schepping en evolutie benaderen. De eerste is een verschil in visie op de Bijbel, en hoe die te relateren aan wetenschap. De tweede gaat over de reikwijdte van de wetenschap. Die twee zal ik aan de hand van je brief behandelen.

Een belangrijk punt in je betoog is dat de wetenschap niet tegen de Bijbel in mag gaan, ze moet ‘dienstbaar zijn en niet heersen over de Schrift’ (in de woorden van Petrus van Mastricht). Dat universele afstamming ‘geen grond’ vindt in de Bijbel is dan ook een belangrijk argument voor jou. Toch heb je geen probleem met de ‘fotosynthese-theorie’, naast de Bijbelse beschrijving over hoe God zelf gras doet groeien. De wetenschap heeft dit namelijk experimenteel aangetoond (daarover later meer), en het is dus prima dat God te zien ‘als eerste oorzaak’ voor het groeien van gras.

Die uitleg kan ik volgen. Maar hoe bepaal je welke uitspraak letterlijk-historisch en welke figuurlijk of vanuit menselijk perspectief moet interpreteren? Je noemt Job een ‘poëtisch boek’, maar neemt de eerste hoofdstukken van Genesis letterlijk. De grote vraag is natuurlijk: waarom? Je schrijft over Genesis immers: ‘Natuurlijk kunnen wij met ons verstand niet bevatten hoe in één ogenblik hemel en aarde tot stand zijn gekomen.’ Maar toch is voor jou is dat ene zinnetje het hele verhaal. Is het mogelijk dat hier iets wat voor de oude Israëlieten een volledig raadsel zou zijn (miljarden jaren?!) verteld is in een taal en denkkader dat bij hen past?