Misdaadverslaggever John van den Heuvel vertelde in het verleden al meermaals over zijn geloof. Daarbij vertelde hij ook eerlijk over zijn twijfels en strijd. Van den Heuvel is van jongs af aan lid van de Rooms-Katholieke Kerk, zo vertelde hij zaterdag tegenover presentator Tijs van den Brink. “Als kind was ik gelovig. Ik bad voor van alles en nog wat. Eigenlijk was ik een beetje een bangig kind. Ik was bang dat er iets met mijn ouders zou gebeuren of dat er oorlog zou komen. Daarom was ik altijd wel vijf of tien minuten aan het bidden.” 

Die angst raakte hij later in zijn leven kwijt, net als zijn band met de kerk. Als tiener nam hij afscheid van de kerk en tientallen jaren heeft hij weinig tot niets met het christelijke geloof. Door zijn huidige vrouw raakt hij langzaam maar zeker weer meer betrokken bij het christelijke geloof én de kerk.

In Adieu God? vertelt de misdaadverslaggever onder over zijn dochtertje Kirsten dat levenloos werd geboren. Boos op God is hij daarom nooit geweest. “Ik heb wel meer verdrietige dingen in mijn leven gezien en meegemaakt, maar daarbij ben ik nooit boos op God geweest. Ik geloof wel dat dingen voorbestemd zijn. Of het krijgen van een levenloos kindje dan ook voorbestemd was? Ik denk dat ieder mens in zijn leven mooie dingen en verdrietige dingen meemaakt. Iedereen maakt in zijn leven wel iets verdrietigs mee. Moet je dat dan God aanrekenen? Ik denk het niet.”

Troost ervaart Van den Heuvel juist wel: “Dat vind ik het mooie van het geloof, dat je er een bepaalde kracht en troost aan kunt ontlenen. Dat is heel waardevol. Ik ben met een aantal dingen in de kerk en het katholieke geloof niet eens. We hebben hele misbruikschandalen gehad in de kerk. Dan laten mensen zich uitschrijven omdat ze het daar niet me eens zijn. Dus als je jezelf niet laat uitschrijven, zoals ik, ben je het daar wel mee eens? Dat zou dan stilzwijgend instemmen zijn met de misstanden. Juist als er misstanden zijn, kun je proberen om van binnenuit tegengas geven of te laten merken dat je het er niet mee eens bent. Er zitten voor mij veel te veel mooie aspecten aan het geloof om dat terzijde te schuiven.” 

“Ik twijfel nooit of God bestaat”, vervolgt de misdaadverslaggever even later. “Daar heb ik een rotsvast geloof in.” Hij vertelt met enige regelmaat naar de kerk te gaan. “Ik ga daar voornamelijk heen om te danken. Want ik zie dat we, ondanks wat we hebben meegemaakt in ons leven, bevoorrecht zijn. Ik vind het belangrijk om als blijk van die dank naar de kerk te gaan. Daarnaast is het fijn om te bidden voor de dingen die gebeuren, voor kracht voor mezelf en andere mensen.” 

Bovendien bidt Van den Heuvel ook voor bescherming. Hij wordt al zo’n zes jaar lang zwaar beveiligd vanwege ernstige bedreigingen. Die hebben te maken met zijn werk als misdaadverslaggever. “Mijn vrouw heeft de afgelopen jaren ontzettend veel steun aan haar geloof gehad. Ik denk weleens dat ze het niet getrokken had als ze haar geloof niet had gehad. Het geeft mij ook geruststelling. Ik geloof dat God me beschermt. Ik heb natuurlijk ook beveiligers die me beschermen. Die ben ik zeer dankbaar. Zij begeven zich in de frontlinie en als ik gevaar loop, lopen zij dat in principe ook. Daar ben ik ze zeer erkentelijk voor. Wij bidden ook voor hun bescherming. Maar ik heb wel het gevoel dat er over mij gewaakt wordt.”

Bekijk de hele aflevering van 'Adieu God?'