Räsänen, voormalig leider van de Finse Christendemocratische Partij en minister van Binnenlandse Zaken, is reeds twee keer door lagere rechtbanken vrijgesproken van aanklachten van haatzaaien. Ondanks de vrijspraken wordt zij opnieuw voor de rechter gesleept. 'In mijn geval heeft het onderzoek bijna vijf jaar geduurd, met onware beschuldigingen en meerdere lange politieverhoren die in totaal meer dan 13 uur duurden,' aldus Räsänen in een verklaring.

Räsänen verspreidde in 2004 het pamflet 'Man en vrouw schiep Hij hen' en lichtte in een tv-interview een Bijbeltekst over homoseksualiteit toe. Räsänen stelde dat homoseksuele relaties het christelijke mensbeeld verstoren en dat een huwelijk bedoeld is voor één man en één vrouw. Ze uitte in het verleden kritiek op de Evangelische Lutherse Kerk van Finland, waar zij lid van is, omdat deze officieel partner was van de Helsinki Pride 2019. Ook werd ze aangeklaagd omdat ze een 'homofoob' citaat uit Romeinen 1:24-27 plaatste op sociale media.

Räsänen stond overigens samen met de lutherse priester Juhana Pohjola terecht. Pohjola gaf het pamflet van Räsänen, waarin zij haar visie op huwelijk en seksualiteit beschrijft, uit. Op 30 maart 2022 werden de aanklachten tegen hen afgewezen in de rechtbank in Helsinki. Desondanks besloot de aanklager in hoger beroep te gaan. Net als in 2022 is het tweetal ook in november 2023 vrijgesproken door het Hof van Beroep in Helsinki.

Alarmerend
Ze zal zich nu echter voor de derde keer moeten verantwoorden voor de rechter. Paul Coleman, directeur van ADF International, vergelijkt de zaak met praktijken uit de Middeleeuwen en waarschuwt voor "sluipende censuur" die de historisch vrije naties van Europa treft. "In een democratische westerse natie in 2024 zou niemand voor zijn geloof voor de rechter moeten staan. Toch hebben we in de vervolging van Päivi Räsänen en bisschop Pohjola iets gezien dat lijkt op een 'ketterijproces'," zei Coleman.

De volharding van de staat om Räsänen en Pohjola te vervolgen ondanks meerdere vrijspraken is "alarmerend", voegde Coleman toe, uit angst dat "het proces zelf de straf is in dergelijke gevallen, wat leidt tot een inperking van de vrijheid van meningsuiting voor alle burgers."