Al zolang ze zich kan herinneren wil de 33-jarige Jacolijn het onderwijs in. Na haar middelbareschooltijd volgt ze eerst de opleiding tot onderwijsassistent. Ze begint aan de Pabo, maar stopt er vervolgens mee en gaat werken als onderwijsassistent. Die functie vervult ze enkele jaren, maar Jacolijn blijft dromen van het vak leerkracht en besluit daarom om de deeltijd Pabo te gaan volgen. Die rondt ze in twee jaar af en sindsdien is ze vier dagen per week leerkracht op basisschool Het Mosterdzaadje in Gortel. De vijfde dag werkt ze voor de invalpool JufMeester waar ze op vrijdag invalt op tal van verschillende scholen en groepen.

Als Hoepel gevraagd wordt wat ze het mooiste vindt aan het vak van leerkracht, hoeft ze niet lang na te denken. “Dat is allereerst dat je de kinderen mag wijzen op de Heere Jezus. Dat je daar iedere dag met de kinderen mee mag beginnen. Vaak zie je ook dat dit de hele dag zijn doorwerking heeft. Bijvoorbeeld in de wijze hoe kinderen met elkaar omgaan. Als er een akkefietje is geweest, kun je ook teruggrijpen naar wat we uit de Bijbel hebben geleerd. Kinderen steken dat snel op en staan heel erg open voor gesprekken over de Bijbel en de Heere Jezus. Wat ik ook heel mooi vind aan dagelijks met kinderen werken is dat zij puur zijn. Kinderen zijn spontaan, open en enthousiast. Dat is heel fijn om mee te werken.”

Jacolijn vindt het ook bijzonder om te zien dat je als leerkracht een identificatiefiguur bent voor de kinderen. “Ik herinner me dat er eens een ouder aan mij vroeg of ik ook een keer wat in mijn haar wilde doen in plaats van het altijd los te dragen. Haar dochter wilde namelijk geen vlechtjes of staartjes meer omdat de juf dat ook niet had. Je bent als juf of meester echt een voorbeeldfiguur voor de kinderen.”

Hoepel voelt zich helemaal thuis in het reformatorisch onderwijs: “Ik heb ook op andere scholen gewerkt en gezeten, en ik moet zeggen dat het team op een reformatorische school ontzettend hecht is. Dat vind ik een hele fijne sfeer om in te werken. Daarnaast is het reformatorisch onderwijs van groot belang omdat we de kinderen les kunnen geven vanuit de Bijbel. Dat gaat niet alleen om de dagopening maar om alles wat we doen, laten en zeggen op school. Op die manier willen we samen de kinderen voorbereiden op de maatschappij die ze in moeten.”

Natuurlijk denkt ook Jacolijn als leerkracht wel eens na over de toekomst van het bijzonder onderwijs en het reformatorische onderwijs in het bijzonder. “Ik ben benieuwd hoe dat zich gaat ontwikkelen. Het is mijn gebed dat het reformatorische onderwijs niet verdwijnt en dat de wijze waarop we het doen doorwerking mag hebben in de levens van kinderen.”