cip.nl is nu cvandaag.nl
Start gratis maand
Marianne Zwagerman en Piet Schelling
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

21 april 2020 door Jeffrey Schipper

Marianne Zwagerman ziet dat corona ‘dor hout’ kapt - is haar relativering terecht?

‘Het dorre hout wordt gekapt, misschien een paar maanden eerder dan zonder virus. Moet iedereen die nog in de bloei van zijn leven zit daar alles voor opofferen?’, stelde opiniemaker Marianne Zwagerman. Haar opmerking leidde op Twitter tot veel woedende reacties. Voor wie dierbaren heeft verloren of ziet lijden is dit een trap op het hart. CIP.nl bespreekt de stelling van Zwagerman met ds. Piet Schelling, schrijver van het boek ‘Denkend aan de dood kom ik tot leven’.

cvandaag Premium logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door cvandaag Premium lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Naar aanleiding van haar twitterbericht en deze column, reageerde zelfs niemand minder dan minister Hugo de Jonge (Volksgezondheid). “Ik vind dat echt verschrikkelijk om op die manier over de ernst van dit virus te spreken”, aldus de minister. Zwagerman is niet onder de indruk. “Je gaat naar een verpleeghuis aan het einde van je leven om daar dood te gaan, dat is wat je daar doet. En wij gaan ons nu heel erg druk maken over mensen in verpleeghuizen die hooguit twee of drie maanden eerder doodgaan. Dat bedoel ik met dor hout”, liet zij in gesprek met Hart van Nederland weten.

"Ik begrijp de metafoor, maar ik zou nooit iemand met dor hout vergelijken. Haar opmerkingen zijn ongepast en onethisch."

‘De zeis gaat vooral door het dorre hout, de leeftijd van de slachtoffers is hoog’, schrijft Zwagerman over de slachtoffers die corona maakt. Wat vindt u van deze opmerking?
“Ik begrijp de metafoor, maar ik zou nooit iemand met dor hout vergelijken. Ook is haar column een oproep om een keuze te maken op basis van leeftijd en kwetsbaarheid. Dat vind ik gewaagd en een risico. Als zeventigers behoren mijn vrouw en ik ook tot de risicogroep. Mijn vrouw zou vermoedelijk een opname op de intensive care weigeren. Het verschil met haar opmerking en die van Marianne Zwagerman, is dat mijn vrouw het over haarzelf zegt. De opmerkingen van Zwagerman gaan over anderen. Ze zijn ongepast en onethisch. Een gepaster moment is wanneer het aantal slachtoffers zó hoog is dat er gekozen moet worden wie er wel en niet behandeld moet worden. Ook hebben we nog niet de tijd gehad voor een maatschappelijk debat hierover.”

Zwagerman merkt op dat babyboomers en hun nageslacht de dood niet meer accepteren. Herkenbaar?
“Ja, ik merk dat mensen het moeilijk vinden om over hun eigen dood te spreken. Hoe jonger je bent, hoe verder de dood van je afstaat. We zijn opgegroeid in een maakbare wereld zonder grenzen. Daar kan deze generatie niets aan doen. Altijd meer, altijd beter. De medische wetenschap heeft zich ook geweldig ontplooid. Dat is fantastisch. De keerzijde is dat het moeite kost om met kwetsbaarheid en de eindigheid van ons leven om te gaan. Opvallend genoeg is de dood als thema voortdurend terug te vinden in de kunst en de moderne literatuur. Maar dan gaat het over iemand anders. Het kost meer moeite als het over onszelf gaat.”

"Als doodgaan doodgewoon is, wees dan consequent: de IC’s voor iedere coronapatiënt sluiten en dus niet selecteren op basis van leeftijd."

We moeten volgens Zwagerman accepteren 'dat doodgaan doodgewoon is'. Terecht?
“In algemene zin heeft zij gelijk. Doodgaan is natuurlijk. Tenminste, als het op een natuurlijke wijze gebeurt en een heel leven achter de rug hebt. Denk aan aartsvader Abraham. Je kunt de dood voor je uit schuiven, maar er komt een dag dat de dood ook ons in de ogen kijkt. Maar ik vind het riskant om het bij de coronacrisis te betrekken nu de crisis nog gaande is. En als doodgaan doodgewoon is, wees dan consequent: de IC’s voor iedere coronapatiënt sluiten en dus niet selecteren op basis van leeftijd. Het overkomt echt niet alleen ouderen.”

Tegelijkertijd is het de vraag of we nu een te hoge prijs betalen door de samenleving tot stilstand te brengen. Zwagerman betoogt dat er relatief weinig mensen sterven. En de overgrote meerderheid die overlijdt is oud.
“Nu kan ik hier niet zoveel mee. Als land zijn we niet voorbereid op deze grote crisis. En onze regering heeft ook niet de luxe om op dit moment debat aan over prioriteiten te gaan. In een crisis moet er meteen gehandeld worden en kun je niet anders dan alle zeilen bij zetten om zoveel mogelijk mensenlevens te redden. Na de coronacrisis ben ik een voorstander van een nationaal debat hierover. Misschien blijkt uit de evaluatie dat de economische gevolgen van de crisis ook tot heel veel slachtoffers heeft geleid. Maar laten we dat gesprek op een later moment, na de crisis, voortzetten.”

"We zijn opgegroeid in een maakbare wereld zonder grenzen. De keerzijde is dat het moeite kost om met kwetsbaarheid en de eindigheid van ons leven om te gaan."

Wat valt u verder op aan de wijze waarop wij Nederlanders met deze coronacrisis omgaan?
“Laat ik positief beginnen. Ik zie een enorme passie om kloven te overbruggen. De mooie kanten van de mens komen volop aan bod. Bepaalde dingen zoals het plannen van een vakantie worden ook betrekkelijker. En sommige mensen zien het thuis eindelijk rustig worden. Vorige week sprak ik een moeder die normaal gesproken iedere zaterdag druk in de weer is. Haar kinderen gaan naar allerlei sportclubs. En nu hoeft het allemaal niet.

Ik zie ook negatieve elementen. Op relationeel gebied (in de privékring) ontstaan spanningsvolle situaties. Naarmate het langer gaat duren, merk ik dat de saamhorigheid onder druk komt te staan. Gaat de saamhorigheid het winnen van het eigen belang? Denk ook aan de mensen die onvoorstelbaar lijden moeten doorstaan. Verder vraag ik mij af in hoeverre de ernst van de crisis doordringt bij jongeren, die geneigd zijn om de spelregels op te rekken. En ook op politiek terrein is er reden tot zorg. Ik zie dat dictators misbruik maken van de situatie. En de solidariteit in Europa staat onder druk. We hebben te maken met een crisis die zich op allerlei niveaus afspeelt.”

Naar aanleiding van zijn boek ‘Denkend aan de dood kom ik tot leven’, maakte CIP.nl deze videoserie met ds. Piet Schelling.

cvandaag Premium logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor cvandaag Premium

Je las net een gratis cvandaag Premium artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Corona
- Kerken krijgen nieuwe coronahandreiking: 'Haal een vaccin, booster of herhaalprik'
- Evangelist Sieberen overleed bijna aan corona: "God heeft Zijn onbeschrijflijke grootheid laten zien"
- Christelijke partijleiders in debat kritisch op coronabeleid: "Coronapas zo snel mogelijk van tafel"
- Nieuw advies voor kerken: Meer bezoekers mogelijk bij erediensten
- Hoe christenen reageren op de harde lockdown vanwege omikron
Meer over Corona »

Praat mee

Alleen cvandaag Premium leden kunnen reageren op artikelen. Word ook cvandaag Premium lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

Moedig van haar om een discussie aan te zwengelen, al is de verwoording niet echt handig. De oprechte en integere vraagstukken: hoeveel IC bedden willen we hebben? Hoe levensvatbaar moeten de mensen zijn? Hoeveel jaar rek je het leven door een intensieve behandeling? Is de IC wel wat sommige mensen willen voor hun laatste dagen? Wat zou je als oudere en lijdend mens willen? Houden we vast of laten we los. Weiger je mensen, of raad je een opname af en aan de keuze van mensen die op de IC willen?