De kwestie kwam op de voorgrond, nadat asielzoeker Abdul Ezedi vorige week een vrouw en twee kinderen met zuur overgoot in Clapham South. De verdachte kwam in 2018 vanuit Afghanistan naar Engeland en zou toen kenbaar gemaakt hebben dat hij bekeerd was. Ondanks het feit dat Ezedi direct in de fout ging door een vrouw aan te randen, zou een Anglicaanse priester hem in zijn verklaring dat hij bekeerd zou zijn ondersteund hebben. 

Voormalig minister van Binnenlandse Zaken Suella Braverman beweerde vervolgens dat “kerken in het hele land” “nep-asielaanvragen op industriële schaal faciliteren”. De vrouwelijke bisschop Guli Francis-Dehqani liet daarna aan The Telegraph weten dat de verdachtmakingen van Braverman nergens op gebaseerd zijn. 

De bisschop, die zelf als vluchteling uit Iran naar Groot-Brittannië kwam, zei dat religieuze ministers alleen bekeringsclaims onderschrijven “na zorgvuldige beoordeling” en dat “het verkeerd is om dit te zien als een soort magisch ticket” voor asielzoekers. “Het idee dat iemand snel door het asielsysteem wordt geleid, geholpen en bijgestaan door de Kerk, is simpelweg onjuist”, zei ze.

Francis-Dehqani wees er daarnaast op dat de verantwoordelijkheid voor het beoordelen en doorlichten van asielzoekersaanvragen bij het ministerie van Binnenlandse Zaken ligt. “Kerken hebben niet de macht om aanvragen te onderzoeken, goed te keuren of te omzeilen. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij het ministerie van Binnenlandse Zaken.”

In navolging van de bisschop sprak ook Graham Nicholls zich uit. Nicholls, leider van een netwerk van evangelische stromingen binnen de Anglicaanse Kerk, stelde in een blog “dat het niet aan ons is om te beslissen of een individu hier wel of niet kan blijven.” Nicholls: “Onze plicht als kerkleiders is om deze kwestie aan te pakken met zowel compassie als een toewijding aan de waarheid, waarin we ons laten leiden door de principes die door Christus belichaamd zijn.”

Hoewel er gevallen zijn geweest waarbij sommige mensen ‘deden alsof’, waren andere ervaringen van bekering onder buitenlanders ‘echt’, benadrukte hij. "In tegenstelling tot wat beweerd wordt, hebben onze persoonlijke ervaringen met asielzoekers die hun toevlucht zochten in het christendom geen significante toestroom aan het licht gebracht. Ik ken echter wél situaties waarin er bekeringen  plaatsvonden van mensen uit andere landen met oprechte geestelijke honger, die nu goed leven als discipelen van de Heere Jezus Christus."