“De kerk moet

voor de bekering van joden”, beweert de scriba van de PKN. Ik knipperde even met mijn ogen. Ik had begrepen dat het een gelovige man is, en had dus aangenomen dat hij het iedereen gunde om Jezus te kennen. Dat is dus een misverstand.

Maar dat was nog niet het gekste. Er zijn natuurlijk wel meer mensen die vinden dat je joden het Evangelie niet moet vertellen, omdat dat helemaal niet nodig is. Dat zijn dan natuurlijk mensen die zelf het Evangelie niet zo goed begrijpen, anders zouden ze dat niet beweren. Maar de dr. A.J. Plaisier hoort niet tot die categorie. Volgens hem is er namelijk geen principiële blokkade voor de kerk om te bidden voor de bekering van de joden, maar een historische. Daarmee bedoelt hij dat de kerk niet meer voor de bekering van de joden mag bidden, omdat zij in het verleden wel eens lelijk gedaan heeft tegen de joden.

Huh? Laten we eens tellen aan hoeveel kanten die redenering rammelt.

1. Bidden dat iemand zich bekeert tot het geloof in de Zoon van de levende God, is iets goeds. Dus hoe meer de kerk in het verleden fout gedaan heeft, hoe meer zij dat goed zou moeten maken door voor de bekering van de joden te bidden.

2. Dat de kerk in het verleden fouten gemaakt heeft ten opzichte van de joden, zegt helemaal niets over hoe zij zich nu moet opstellen. Als je eerst iets fout hebt gedaan, en vervolgens weigert om iets goeds te doen, dan heet dat gewoon lafheid.

3. We bidden tot God. Bidden is geen PR-praatje. Het idee dat wat wij wel of niet bidden bepaald zou kunnen worden door wat buitenstaanders vinden (en dat wordt geïmpliceerd door ‘geen principiële, wel een historische blokkade’), is schokkend. We bidden ‘Uw Koninkrijk kome’, en christenen geloven dat dat Koninkrijk niet buiten geloof in Jezus omgaat, ook voor joden. Dat gedeelte van het Onze Vader laten we niet weg zodra het niet meer politiek correct is- wat het trouwens nooit geweest is.

Gelukkig stond er een dag later een interview met PKN-predikant

in dezelfde krant, waarin Floor verstandiger en bijbelser dingen zei: "Laten we hopen dat het Joodse volk door de toenemende druk zal vluchten tot de Messias, Jezus Christus."

Hoe komt het toch dat veel verder verstandige mensen zo vuurbang zijn voor evangelieverkondiging onder de joden?

Ten eerste vanwege de geschiedenis, uitlopend op de holocaust. Dat is niet terecht. De betrokkenheid van de kerk bij jodenvervolging wordt vaak overdreven. Als Hitler christen was geweest, zou de holocaust echt niet hebben plaatsgevonden. Daar komt bij dat, zoals hierboven al gezegd, slechte daden in het verleden juist zouden moeten leiden tot goede daden in het heden. Bovendien ben ik niet verantwoordelijk voor alle dingen die fout zijn gedaan in het verleden door kerkleden. De zonden van anderen beperken mijn handelingsvrijheid niet.

Een tweede reden dat christenen tegen evangelieverkondiging onder joden zijn, is een pragmatische. Het werkt niet. Joden luisteren niet naar christenen. Laten messiaanse joden of christenen met een joodse achtergrond het maar doen. Maar ook deze vlieger gaat niet op. De Bijbel roept ons op het Evangelie te verkondigen ‘gelegen of ongelegen’. We hebben geen keus, we hebben een opdracht.

Dat joden zich niet bekeren, is trouwens een fabeltje. Door de hele geschiedenis hebben grote aantallen joden zich bekeerd tot het christelijk geloof. (Zie Rodney Stark,

, p. 190-215). Om een voorbeeld te noemen: van iedereen die in een joods gezin geboren is in de Verenigde Staten, is bijna 20% bekeerd tot het christendom.

Laten we ons verheugen over Gods werk onder Zijn volk Israël, waardoor velen Jezus zijn gaan erkennen als Messias. Laten we bidden om de voortgang van dat werk. En laten we eraan bijdragen door, waar en wanneer dat kan, het Evangelie te verkondigen aan joden die Jezus nog niet kennen.