Bijna de helft van de bevolking van Bangladesh leeft onder de armoedegrens. Ook de jonge moeder Nomita kent niets anders dan armoede. Zoals dat traditioneel gaat in Bangladesh is zij verantwoordelijk voor de zorg voor haar schoonouders en het huishouden. Het is een dagelijkse strijd om in de basisbehoeften van ieder dag te voorzien.

Nomita heeft zelf haar school niet afgemaakt. Daardoor is het huis haar onbetaalde werkplek. Terwijl haar man Keshob 30 kilometer verderop werkt als timmerman, is Nomita alleen al met het halen van water uren per dag bezig. Ze maakt zich voortdurend zorgen over de volgende maaltijd voor haar familie. Wanneer ze zwanger raakt, weet ze even niet meer hoe het moet.

Wereld van verschil
Dan hoort ze van mensen in haar dorp over het Compassion-project. Het is het begin van grote veranderingen in het leven van Nomita en haar dochter Krishna. Ribika, de coördinator van het Moeder- en babyproject van Compassion, verwelkomt haar hartelijk. Samen met anderen vrouwen krijgt Nomita hulp bij het moederschap en ze ontvangt maandelijks voedsel en andere basisbenodigdheden. Het maakt een wereld van verschil.

“Nomita heeft niet anders dan armoede gekend en accepteerde allerlei dingen in het leven alsof het normaal is, zoals maar twee maaltijden per dag eten. Toen ze zich inschreef bij het Compassion-project leerde ze hoe belangrijk het is om elke dag genoeg voeding te krijgen en goed voor jezelf te zorgen”, vertelt Ribika enthousiast. De zwangere Nomita kreeg daarbij ondersteuning.

Wat die steun betekent, vertelt Nomita zelf: “Toen ik zwanger was, kreeg ik een nieuwe deken. Ik kon poedermelk krijgen na de geboorte van Krishna. Gelukkig was dat niet nodig, omdat zij voldoende moedermelk van mij kreeg. Ik kon haar zo goed voeden, omdat ik van het project fruit en een drank met extra voedingsstoffen en vitamines kreeg. Dat heeft echt enorm geholpen bij haar groei."

"Elke maand volgen we als moeders ook groepstrainingen. Eén van de belangrijkste lessen die ik van de Compassion-medewerkers heb geleerd, is het belang van voedzaam voedsel. Daarnaast leren we over hygiëne, het drinken van arseenvrij water en het gebruik van een goed toilet. We krijgen ook training voor het observeren en opmerken van normaal en abnormaal gedrag bij kinderen en over het belang van spel voor de ontwikkeling.”

Kende je het Compassion-project voordat je voor het eerst kwam?
“Ik had er best wat over gehoord voordat ik me kon inschrijven, maar mijn ervaring heeft mijn verwachting overtroffen. De zorg en begeleiding die we krijgen, is echt geweldig. Als we in ons dorp 100 Taka (= ruim 1 euro) van iemand lenen, moeten we het de volgende dag zonder pardon teruggeven, maar Compassion helpt ons zonder er iets voor terug te vragen.

In het verleden gingen de medewerkers zelf op zoek naar kinderen die de hulp nodig hadden. Inmiddels heeft het Compassion-project zo’n goede reputatie, dat de gemeenschap zelf goed in de gaten houdt wanneer de volgende inschrijving voor kinderen is.”

Kun je anderen helpen met de steun die je zelf gekregen hebt?
“Ja, Ik deel mijn kennis graag met andere moeders in mijn gemeenschap. Een mooi voorbeeld is mijn buurvrouw: ik haal altijd water bij haar en ik merkte dat ze erg gespannen was, omdat haar achtjarige zoontje heel vaak buikpijn had. Ik realiseerde me, toen ik even nadacht, dat haar zoon vaak in de modder speelde. Hij had ook lange vingernagels en waste na het spelen zijn handen niet met zeep. Door de lessen bij het project wist ik dat ze zijn nagels kort moest houden en dat handen wassen heel belangrijk is. Een eenvoudig advies dat heel goed werkte. Haar zoon heeft daarna geen buikpijn meer gehad.”

Waarom is het belangrijk dat moeders zich gesteund voelen door hun gemeenschap?
“Zonder een gemeenschap kan niemand overleven. We zijn sociale wezens en moeten denken aan en zorgen voor onze naasten. Als ik geen goede buren had gehad, weet ik niet wat ik vandaag zou hebben gedaan om mijn dagelijkse water te krijgen.

Op mijn beurt wil ik telkens wanneer ik een moeder tegenkom die iets doet wat niet goed is voor haar baby, helpen waar ik kan. ‘Manush manusher jonno’, de mensheid zal opstaan voor de mensheid.”

Wat is het beste advies dat je ooit als moeder hebt gekregen?
“Mijn schoonmoeder is de beste lerares geweest voor mij als moeder. Ze doet haar best om mij te leren een goede moeder te zijn. Toen ik mijn kind in het ziekenhuis liet behandelen, zei ze: ‘Mijn kind, jouw moederschap maakt je sterk op een manier waarvan je niet wist dat je het in je had. Twijfel nooit aan je vermogen om voor je gezin te zorgen; je zal altijd een manier vinden.’ Ook van Ribika heb ik veel ondersteuning gekregen. Ze begeleidt ons altijd wanneer we vragen hebben over de zorg voor ons kind. Als ik mijn baby zie glimlachen en ik denk aan de steun die ik krijg van mijn schoonouders en de Compassion-medewerkers, dan sterkt mij dat in mijn moederschap.”

Wat is jouw droom voor je dochter?
“Ik wil mijn best doen, zodat mijn dochter kan worden en doen, wat ik níet ben geworden en níet kon doen door de armoede in mijn familie. Mijn droom is dat dat voor haar anders zal zijn.”