Toen er bijbels werden uitgedeeld in Kahramanmaras, tussen de epicentra van de aardbevingen met een kracht van 7,8 en 7,5 op de schaal van Richter, reageerden lokale autoriteiten door te zeggen dat ze geen hulp van de kerk wilden. “Dit is niet de weg van Jezus; het is opportunistisch en werkt niet”, zegt Ilyas Uyar, een vertegenwoordiger van de Protestantse Kerkstichting van Diyarbakir.

Inmiddels staat de teller op zo'n 50.000 doden in Turkije en Syrië na de aardbeving. "We zeggen dat we christen zijn, maar het is walgelijk om dit te koppelen aan hulp", vertelt Uyar aan Christianity Today.

De Protestantse Vereniging van Turkije (TeK) heeft hard gewerkt aan het opstellen van richtlijnen. Nadat het vorige week een "schuld van dankbaarheid" had uitgesproken aan allen die hebben gebeden en geld hebben gegeven ter ondersteuning van de hulpverlening, heeft het zes richtlijnen uitgevaardigd.

Verbod
Naast een verbod op bijbels en evangelisatiemateriaal is er een fundamenteel verzoek om met de plaatselijke kerk samen te werken om de Turkse gevoeligheden te omzeilen. Deze omvatten basisverzoeken om hulp te coördineren, evenals het vermijden van politiek commentaar en ongeautoriseerde foto's.

De TeK stelde uiteindelijk drie organisaties aan voor het coördineren en communiceren van de hulpbehoefte. First Hope Association (FHA), een door Turkse protestanten opgerichte rampenorganisatie, werkt al lang nauw samen met de officiële autoriteiten. Meer dan 10 trekkers zijn ingezet om 55 generatoren, 150 bedden, 200 kachels, 3.000 dekens en 12.000 blikken voedsel te leveren.

Meer dan 4.000 mensen profiteren dagelijks van FHA-hygiënetrucks. Maar in navolging van de zorgen van TeK over bijbels, beschreef FHA-bestuursvoorzitter Demokan Kileci zijn woede over het aantal christelijke organisaties dat geld inzamelt voor de ramp. Anderen, beklaagt hij zich, zijn "goedwillende humanitaire toeristen". "Ze vliegen een groep van 20 mensen hier heen, verblijven in hotels en huren auto's om naar het gebied te komen", zegt Kileci. “Ondertussen kunnen onze mensen niet eens slaapplaatsen vinden.”

Niet achterlijk
Turkije is niet achterlijk, vervolgt hij, want het werkt volgens Europese normen met professioneel opgeleide experts. En de kerk is begonnen met het verlenen van psychologische ondersteuning aan haar vele vrijwilligers.

Traumahulpverleners en programma's voor kinderen kunnen nog een maand wachten. Toch is de klus te groot voor Turkije alleen, meldt Christianity Today. FHA is door de regering aangewezen om de hulp te vergemakkelijken van de christelijke humanitaire hulporganisatie Samaritan's Purse, dat een virtuele ministad heeft opgezet met 22 tenten, een veldhospitaal met 52 bedden en een roterende ploeg van ongeveer 100 internationale rampenbestrijdingsspecialisten.

"We boden onze hulp aan en ze namen het onmiddellijk aan", zegt Franklin Graham, voorzitter en CEO van de hulorganisatie. "We zijn open over ons christelijk geloof, maar kwamen niet om schoenendozen uit te delen."

Operation Christmas Child, de populaire evangelisatie-actie die 209 miljoen geschenkdozen over de hele wereld heeft verzonden, heeft directe evangelisatie- en discipelschapsdoeleinden. Maar in Turkije is Samaritan's Purse gericht op de onmiddellijke noodzaak om levens te redden, zegt Graham. Via de Amerikaanse ambassade prees hij het Turkse leger voor de levering van helikopters aan de parkeerplaats van een ingestort ziekenhuis buiten Antakya.

Vier maanden hulp
Een week na de aardbeving charterde Samaritan's Purse een vliegtuig om grote tenten af te leveren die plaats bieden aan maximaal 1000 gezinnen. Meer dan 900 mensen hebben medische zorg gekregen, waaronder 25 operaties. Graham verwacht dat Samaritan's Purse maximaal vier maanden aanwezig zal zijn, de voorraden elke 10 dagen zal aanvullen en alles zal achterlaten wanneer Turkije de lokale zorg op zich kan nemen.

Tot die tijd betreurt het personeel de vuren die in de straten zijn aangestoken om mensen te helpen warm te blijven. “Je kijkt naar groot leed, maar raakt niet verlamd”, stelt Aaron Ashoff, adjunct-directeur internationale projecten, die kracht put uit de psalmen. "Je moet die pijn niet uit de weg gaan, naar buiten lopen en zeggen: 'We zijn Samaritan's Purse, we gaan handelen.'"

Dat geldt ook voor de twee andere aan de TeK verbonden organisaties. Veel kerken en organisaties bieden noodhulp, zegt TeK-bestuurslid Soner Turfan. Maar de zusterkerken in Diyarbakir en Antakya zijn uitgekozen vanwege hun sterke lokale bediening. Zijn Shema-radiobediening heeft onlangs het signaal hersteld - en overleefde de naschok van 6,3 op de schaal van Richter van vorige week.

Bergrede
"Nu moeten we hoop, genezing en de liefde van God gaan uitzenden", zegt Tufan. "Om met hen te huilen en het verdriet te delen." Uyar zegt dat zijn kerk voorbereid is en anderen heeft voorbereid. In plaats van moslims aan te spreken, citeert de kerkoudste de Schrift in gesprek met zijn medechristenen. "Als je aan de behoeftigen geeft, laat je linkerhand dan niet weten wat je rechterhand doet", haalt Uyar de Bergrede aan. "Maak je geen zorgen over de vrucht", vervolgt hij, terwijl hij hen herinnert aan Jezus' genezing van de tien melaatsen, van wie er slechts één terugkwam om Hem te bedanken.

"En als extremisten ons ervan beschuldigen de behoeftigen uit te buiten, denk dan aan de woorden van Petrus: Houd een zuiver geweten, zodat degenen die kwaadspreken tegen uw goede gedrag in Christus zich schamen voor hun laster", aldus Uyar.

Zijn meest impactvolle woorden komen echter van Paulus, waarbij hij goedwillende christenen aanspreekt met woorden die door de apostel oorspronkelijk tot de Joden in Rome gericht waren: "'Gods naam wordt door u gelasterd onder de heidenen.' Misschien is het over zes maanden tijd om over Jezus te spreken. Als we ons leven neerleggen en er niets voor terug vragen, worden mensen nieuwsgierig: 'Waar komt deze liefde vandaan?'"