“Zonder ons hadden bepaalde klussen in Hongarije mogelijk nog twee jaar stilgelegen.” Rick van Voorthuizen is vrijwilliger bij stichting HOE (Hulp Oost-Europa) en is betrokken bij het jongerenlabel ‘Hoeliday’, dat diaconale jongerenreizen naar Oost-Europa organiseert. Afgelopen zomer ging hij mee met een diaconale jongerenreis naar Hongarije. Cvandaag zocht Rick op om te onderzoeken hoe tijdens zo’n reis het nuttige met het aangename wordt verenigd.

Rick vertelt dat er al in januari van dit jaar werd gestart met de voorbereidingen op de trip naar Hongarije. “Je maakt een plan, regelt klusspullen, zorgt dat je de hele groep die meegaat alvast bij elkaar hebt. We hebben twee keer een ‘charity diner’ gehouden, een liefdadigheidsetentje waar mensen uit onze kerk bij konden aanschuiven. Ook hebben we geld ingezameld door klusjes bij mensen thuis te doen en appeltaarten te bakken. Dat is de voorbereiding die je in de aanloop naar de zomervakantie hebt.”

Rick is met zijn reisgroep vervolgens naar Hongarije gevlogen. “Er is ook een groep met de trein gegaan, maar wij maakten de keuze om te vliegen. We werden daar ‘s avonds direct heel hartelijk ontvangen met een warme maaltijd in het daklozencentrum Oltalom, wat bescherming betekent in het Hongaars. Deze organisatie heeft in Hongarije meer dan duizend medewerkers en vrijwilligers die bij het diaconale werk betrokken zijn. Voornamelijk in de omgeving van Boedapest. Er is een daklozenopvang waar ontheemde mensen worden geholpen. Met onze groep hebben we tijdens de reis eerst een kelder opgeknapt van een kleine Bijbelschool. We hebben alles schoongemaakt, ijzeren kasten in elkaar gezet en de boel afgestoft. Het was een behoorlijk grote ruimte. In die week dat we er waren was het 38 graden. Maar gelukkig zaten we ‘ondergronds’, waardoor we het wat koeler hadden.”

Intens
Vervolgens knapte de groep ook nog twee slaapzalen op van de daklozenopvang. “Die waren best wel vies eigenlijk. Dat was grotendeels het werk dat we daar gedaan hebben. Daarnaast hebben we maatschappelijke hulpverleners die met de daklozen in gesprek gaan. We kregen de kans om met hen mee te lopen bij het werk dat ze daar doen.”

Rick vervolgt: “Zo sprak ik een keer met iemand die al voordat ik hier op aarde rondliep op straat was beland. Vaak zijn hier verschillende redenen voor: een scheiding, schulden, verslavingen, maar ook raken mensen op straat omdat ze, ondanks de baan die ze hebben, de huur van hun huis of appartement niet meer kunnen betalen. Het is best wel intens om die verhalen te horen. De organisatie in Hongarije krijgt geen weinig steun van de overheid, dus men is echt heel blij als we twee weken komen helpen. Zonder ons hadden bepaalde klussen mogelijk nog twee jaar stilgelegen. We horen ook dat de gemeente en overheden zien dat ze het werk soms zelf ook kunnen gaan oppakken, dus anderen worden ook weer gemotiveerd.”

Huwelijksmarkt
De reden voor Rick om twee weken van zijn zomervakantie in te zetten voor dit werk vindt hij in zijn geloof. “Tijdens de reis kwamen er ook weer hele mooie gesprekken tot stand tussen de deelnemers aan de reis. Daarnaast zijn de Hongaren ook echt weer een voorbeeld voor ons. Hoe slecht sommige mensen het daar soms ook hebben, ze zeuren vaak veel minder dan wij in Nederland. Je leert daardoor erg dankbaar te zijn voor wat je hebt hier in Nederland. Het is gewoon echt goed om je medemens te helpen. Op deze manier kun je als christen het verschil maken. Dat is de voornaamste reden voor mij geweest om hier aan mee te werken.”

De jongeren die meegaan met de reizen van Stichting HOE zijn tussen de 16 en 22 jaar, een leeftijd waarin ze echt gevormd worden. “Je kunt je met een groep uit je kerk aanmelden maar er zijn nu ook reizen waar je je individueel aan kan melden. Je bent veel met elkaar bezig tijdens de reis, maar ik durf niet te zeggen of het een huwelijksmarkt is hoor", lacht Rick na de voor de hand liggende vraag.

Volgens Rick ontstaan er sowieso hechte vriendschappen voor het leven. “Je merkt dat je elkaar heel goed leert kennen. Ik ben ook met een aantal gasten hele goede vrienden geworden. Je bouwt echt een band met elkaar op. Het is daarom dus ook geen werkvakantie maar een diaconale jongerenreis. Je komt er niet alleen om te klussen. Je aanwezigheid daar betekent heel veel voor de mensen en de verbondenheid met elkaar maakt de hele reis een erg dankbare ervaring.”