"Het is altijd zo dat ons gebed onvolmaakt is, ‘fouten’ heeft", maakt ds. D. Breure duidelijk. "Onvolmaakt in vertrouwen, onvolmaakt in besef van onze rechteloosheid en onmacht, onvolmaakt in concentratie, onvolmaakt in gerichtheid op Zijn eer. We bidden nooit volmaakt. Daarom eindigen we met: “om Jezus wil.” Dat Jezus ons gebed zuivert. En het gewassen en gezuiverd tot de Vader brengt. Leg je gebed in de handen van Christus, de grote Voorbidder. Al biddend leer je juist dat je Jezus nodig hebt, ook voor je gebeden.

We bidden niet zozeer om God dingen af te dwingen, maar om het geloof te oefenen. Als wij om Jezus’ wil, in oprechtheid bidden om iets wat God beloofd heeft, dan mogen we geloven en vertrouwen dat God hoort. Direct. Voor we het merken dat duurt misschien langer. Toch bidt David in Psalm 51 wel tien keer om vergeving van zijn zonden. Niet omdat God pas na tien keer vergeeft, maar omdat Davids geloof het niet bevatten kan en om zijn geloof te sterken bidt David er wel tien keer om."

De hervormde predikant voegt op basis van Romeinen 8 toe dat de Heilige Geest onze zwakheden te hulp komt. "Je zult merken het is rijk om met God om te gaan, al wordt het ook wel beproefd."