"Vanwege de politieke beladenheid, worden nuances soms al te snel uit het oog verloren", merkt zij op. "Vanwege de emotionele en ethische lading, is het belangrijk om zorgvuldig te blijven spreken. Een toon, een woordkeuze, die passend is. Die niet makkelijk praat over vrouwen die een moeilijke tijd doormaken. Die anderzijds oog heeft voor dat wat beschermwaardig is: het leven.

Een voorbeeld van een goed gesprek, is het gesprek dat de minister is aangegaan met gemeenten, met abortusklinieken en met organisaties van demonstranten. Dat is wat het Rijk kan doen: het gesprek faciliteren en dit overleg vormgeven. Want ook als kliniek en demonstrant elkaar nooit helemaal zullen begrijpen, is het belangrijk om om de tafel te gaan, om een werkbare oplossing te vinden waarin recht wordt gedaan aan beide.

Om aan beide recht te doen, is in Rotterdam gekozen voor een bufferzone. Dat lijkt daar een werkbare oplossing te zijn, op andere plekken zijn wellicht andere oplossingen denkbaar."