cip.nl is nu cvandaag.nl
Start gratis maand
Henk van den Belt
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

Auteur: Jeffrey Schipper

"Refo mag God danken voor de evangelische beweging"

“God gebruikt de evangelische beweging en daar mogen we Hem voor danken. Als reformatorische christenen kunnen we veel van hen leren”, zei prof. dr. H. van den Belt onlangs tijdens zijn lezing ‘Refogelisch’. Tijdens een avond van Stichting Jij Daar maakte de hervormde predikant duidelijk wat de reformatorische gezindte van de evangelische beweging kan leren en andersom. “Evangelischen leren ons dat het in het geloofsleven gaat om een persoonlijke relatie met de Heere Jezus.”

cvandaag Premium logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door cvandaag Premium lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Van den Belt maakt duidelijk dat reformatoren als Luther en Calvijn “zo vol waren van het Evangelie dat ze evangelisch werden genoemd. Tegelijkertijd vindt de evangelische beweging haar oorsprong in de protestantse kerken van de Reformatie. Dus evangelisch is eigenlijk ook reformatorisch. Je zou het ook om kunnen draaien. In het buitenland ontmoeten we de evangelicals. Dit zijn orthodox-protestantse christenen. Binnen het verband van de evangelicalen zou de hele reformatorische zuil kunnen passen. Als we spreken over reformatorisch of evangelisch is dat dus erg afhankelijk van de context.”

De spreker deelt allereerst vier dingen die reformatorische christenen kunnen leren van evangelischen:

  • Hij verwijst allereerst naar de baptisten. “Zij benadrukken vanaf de 16e eeuw dat het geloofsleven meer is dan een groepsgebeuren. Ze benadrukken dat iedereen een persoonlijke verandering moet ondergaan. Refo’s weten dat ook, maar dat vervaagd wel eens vanwege het groepsgebeuren. We lezen dezelfde krant, gaan naar dezelfde school en bezoeken reformatorische familiedagen. Het verschil is bovendien dat refo’s minder snel van zichzelf geloven dat ze bekeerd zijn. Nee, zeggen de baptisten, je moet opnieuw geboren worden. Van hen kunnen we leren dat het geloof persoonlijk doorleefd moet zijn en het aankomt op een persoonlijke keuze en relatie met Christus.
    "God gebruikt de evangelische beweging en daar mogen we Hem voor danken. Als reformatorische christenen kunnen we veel van hen leren"
  • Als we de geschiedenis verder doorgaan komen we in de 18e eeuw terecht. De tijd van de grote opwekkingen in Engeland, Amerika en ook Nijkerk. Die bewegingen noemen we het methodisme, een verzamelterm voor de wereldwijde opwekkingsbewegingen. Alle evangelische christenen van vandaag de dag stammen eigenlijk af van deze methodisten. Zij verlangen sterk naar de krachtige werking van de Heilige Geest en hopen dat mensen massaal tot geloof komen in Christus. Dit gaat gepaard met een grote verwachting. Ook dat kunnen we van hen leren.
  • In de 19e eeuw komen we bij de dispensationalisten. Dat waren mensen met een sterke eindtijdverwachting. Ze vonden dat er te weinig nagedacht werd over thema’s als de wederkomst, een nieuwe hemel en aarde en de antichrist. Die focus komen we nog steeds tegen bij evangelische christenen. Je zou ze dan ook maranathachristenen kunnen noemen die sterk gericht zijn op wat God in het laatste der dagen zal doen. Die verwachting is ook een leerpunt. Hebben we een groot verlangen, ook als we niet weten hoe het in de eindtijd gaat verlopen?
  • Van den Belt wijst ook op de pentecostalisten. “Een beweging in de 20e eeuw, tot de dag van vandaag heel belangrijk in de evangelische beweging. Recent kwam er veel aandacht voor de Heilige Geest, die harten vervuld, mensen geneest. De Heere werkt heel concreet in het leven van mensen. Er zitten extreme schaduwkanten aan deze beweging. Zo heb ik een video gezien waarin mensen achterover vallen en zelfs lachen in de Geest. We kunnen er dus allerlei kanttekeningen bij plaatsen, maar ook op dit gebied kunnen we van hen leren. Verlangen we naar vervulling met de Heilige Geest? Hoe zien we de Geest in ons concrete leven?
    "Het enthousiasme over onze eigen, reformatorische theologie missen we wel eens. Dat mag best een tandje meer!"

Andersom kunnen evangelischen ook veel leren van reformatorische christenen. Dit zijn dingen die voor refo’s heel waardevol zijn en volgens mij tot de kerk van het christelijk geloof behoren. Het enthousiasme over onze eigen, reformatorische theologie missen we wel eens. Dat mag best een tandje meer!”

De universitair docent somt een aantal leerpunten voor de evangelische beweging op.

  • De kerk als Gods genadeverbond is het de eerste les die Van den Belt noemt. “Evangelische christenen hebben vaak geen oog voor de Kerk der eeuwen die door in de tijd van de Reformatie is gezuiverd en hervormd. Nee, evangelischen gaan gewoon bij elkaar zitten en noemen zichzelf dan kerk. En als er onenigheid is, wordt er gewoon een nieuwe kerk gesticht. ‘We krijgen het op ons hart om een kerk te stichten in Barneveld of Veenendaal’, hoor ik dan wel eens.’ Dan denk ik: ‘Kom op! Ga naar Hoorn, Den Helder of Maastricht! Dit sticht toch ook veel verwarring? Er zit een gevaarlijke kant aan deze neiging tot splitsen, omdat het zoveel verwarring zaait. Bij reformatorische christenen leeft de gedachte dat Christus één Kerk heeft. Overigens laat de praktijk zien dat ook refo’s zich daarvan afsplitsen, maar de overtuiging dat God ons één Kerk heeft gegeven is bij evangelischen minder aanwezig. Laten we respect hebben voor het werk dat God al heeft gedaan. Misschien moeten we onszelf eerst afvragen: ‘Heer, hoe kan ik hier tot zegen zijn?’, voordat we een nieuwe kerk beginnen.
    "Evangelische christenen hebben vaak geen oog voor de Kerk der eeuwen die door in de tijd van de Reformatie is gezuiverd en hervormd"
  • Ook denk ik aan de visie op de wereld. In de evangelische beweging zie je een sterk tegenstelling tussen de wereld en de gemeente van Christus die apart is gezet. In zekere zin is dit Bijbels. Tegelijkertijd leidt deze flexibiliteit tot aanpassen aan de wereld om ons heen. Die flexibiliteit is mooi maar kan dus ook gevaarlijk zijn. Verlossing betekent niet dat je uit de wereld wordt geplukt. Het reformatorische zicht op de wereld gaat dieper. Verlossing is herschepping, recreatie, vernieuwing. De zonde zit niet in onze daden, maar diep in ons hart. De zonde tast alles aan en doortrekt ook alles.
  • Sola gratia (alleen genade, red.), noemt Van den Belt als volgende leerpunt. “Ik hiermee natuurlijk niet dat evangelischen geen oog hebben voor Gods genade. Ook evangelischen geloven dat we van genade leven en dat dit is gebaseerd op  verzoenend werk van Christus. Daarin vinden we elkaar. Toch lijkt het vaak soms dat die genade ons in staat stelt om God te dienen in eigen kracht. De sleutel ligt niet in onze handen, maar in Gods handen. Die genade van God mogen we niet prijs geven door de sleutel in handen te leggen van een dode zondaar. Wat moet hij met die sleutel? Die persoon kan er niets mee. Het is de Geest die levend maakt en vernieuwt.

Het maakt niet uit of je evangelisch of reformatorisch bent”, sluit hij af. “Daar gaat het niet om. Het allerbelangrijkste is dat je van Christus bent. Er is een dure prijs betaald door het Lam van God, voor onze zonden. Als je in Hem gelooft ben je vrij. Dan ben je van Christus.”

Bekijk de boodschap van prof. dr. H. van den Belt:

cvandaag Premium logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor cvandaag Premium

Je las net een gratis cvandaag Premium artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Evangelische beweging
- Waarom christenen de evangelische beweging verlaten
- Deze dominees zien veel kerkgangers vertrekken naar Mozaiek033: "Soms zijn we jaloers op ze"
- Waarom christenen overstappen van traditionele naar evangelische kerken
- Evangelische golf treft de BibleBelt: "Traditionele kerken gaan klap op klap krijgen"
- De evangelische beweging is geen dwaling
Meer over Evangelische beweging »

Praat mee

Alleen cvandaag Premium leden kunnen reageren op artikelen. Word ook cvandaag Premium lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

Zo is het. Een eerlijke en duidelijke constatering.