Rybak vertelde hoe het werk tijdens de recente oorlogen met Iran onder druk stond. Soms werd het werk onder mensen op straat vanwege de luchtaanvallen stilgelegd. Dat gebeurde om de hulpverleners niet onnodig in gevaar te brengen.

Sergey Rybak: "Mensen met een verslaving die op straat leven, begrijpen zeker dat er oorlog is. Ze nemen het gevaar echter vaak niet zo serieus. Velen van hen leven met het gevoel dat hun leven elk moment voorbij kan zijn, zelfs zonder oorlog. Niet iedereen heeft een plek om te kunnen schuilen. Sommigen gaan tijdens een alarm helemaal niet naar een schuilkelder omdat ze zwaar onder invloed van drugs zijn of simpelweg niet meer in staat zijn om adequaat te reageren op wat er gebeurt."

Het team ziet met regelmaat nieuwe verslaafden op straat verschijnen. "We begrijpen ook dat een langdurige oorlog, angst en constante stress kunnen leiden tot een toename van alcohol- en drugsgebruik. Mensen zoeken naar een manier om zichzelf te kalmeren, hun angst te sussen en de leegte in zichzelf te vullen. Als medisch professional zie ik ook dat steeds meer mensen hulp nodig hebben van psychologen, maatschappelijk werkers en andere professionals. Er is al een tekort aan dergelijke specialisten. Wij geloven dat alleen God echte innerlijke troost en genezing kan geven."

Rybak gaf de toehoorders een bemoedigende opdracht mee: "Word alstublieft niet moe van het bidden voor Israël. Bid niet alleen dat de oorlog zal eindigen en voor de veiligheid van de mensen, maar ook voor een geestelijk ontwaken. Bid dat de harten van mensen zich zullen openen voor God en dat gelovigen in Israël wijsheid, moed en liefde zullen hebben om iedereen om hen heen te dienen."

Bemoedigd naar huis
Na de reis keerde Sergey Rybak bemoedigd en vol nieuwe ideeën terug naar huis. "Ik kwam terug met nieuwe inspiratie en innerlijke vernieuwing. Als je lange tijd intensief betrokken bent bij de bediening, zie je voortdurend de behoeften, problemen en moeilijkheden. Soms vergeet je hoe waardevol het werk van het team werkelijk is. In Nederland zag ik hoe de getuigenissen over ons werk de harten van mensen raakten. Dit hielp mij om de bediening opnieuw te zien door de ogen van degenen die er van buitenaf naar kijken en om op een nieuwe manier de trouw van Dov en het hele team te waarderen."

 "Misschien wel het belangrijkste dat ik meebracht, is de zekerheid dat God mensen uit verschillende landen met elkaar verbindt voor één doel. We dienen op verschillende plaatsen en spreken verschillende talen, maar we maken deel uit van één familie van God en nemen samen deel aan Zijn werk."