Maryam Rahimi* denkt nog vaak aan dat meisje. Als lerares in de Afghaanse provincie Ghor ziet ze iedere dag hoe graag kinderen willen leren én hoe onbereikbaar dat soms is. Voor veel gezinnen vormt armoede een hoge drempel om kinderen naar school te sturen. In andere dorpen ligt de school simpelweg te ver weg of is er geen school.

Maryam geeft les op een school die onderwijs dichter bij kinderen brengt die anders geen toegang tot onderwijs hebben. Leraar zijn in Afghanistan is complex. Ze weet dat basisonderwijs voor veel meisjes de enige vorm van onderwijs is die zij kunnen volgen. Daarom richt ze zich op wat vandaag wél mogelijk is: kinderen niet alleen leren lezen en schrijven, maar ook helpen groeien in hun zelfvertrouwen.

Groeien in zelfvertrouwen
"Mijn grootste motivatie is om kinderen in Afghanistan iedere dag te zien leren en groeien in hun zelfvertrouwen. Weten dat mijn werk een positieve impact heeft op hun leven zorgt ervoor dat ik iedere dag terugkom." Juist dat zelfvertrouwen ziet ze ontstaan bij leerlingen die in het begin nauwelijks durven mee te doen.

"Ik denk aan Nilab, een meisje dat weinig vertrouwen had in zichzelf. In het begin was ze verlegen. Ze durfde geen vragen te stellen. Ik nam extra tijd voor haar, deed spelletjes en moedigde haar aan om te blijven leren. Na een week zag ik verandering. Ze begon vragen te stellen, haar hand op te steken en antwoorden te geven in de klas. Dat maakte me ontzettend gelukkig. Zulke momenten motiveren mij elke dag om door te gaan met lesgeven. Al is de situatie in Afghanistan moeilijk."

Vol verwachting wachten op de les
Iedere ochtend ziet Maryam hoeveel onderwijs voor haar leerlingen betekent. "Het eerste wat mij opvalt, is hun blijdschap, energie en enthousiasme om te leren. Mijn leerlingen komen vaak vroeg. Ze wachten vol verwachting totdat de les begint en totdat ik het lokaal binnenkom. Wanneer ik binnenkom, dragen ze een gedicht voor en heten ze mij welkom. Hun enthousiasme motiveert mij. Gisteren schreef een van mijn leerlingen voor het eerst het alfabet. Haar stralende ogen zal ik nooit vergeten. Ik word blij wanneer leerlingen actief deelnemen aan de les, vragen stellen, elkaar helpen en meer zelfvertrouwen krijgen."

Eén bezoek aan haar klas staat haar nog helder voor de geest. Een leidinggevende stelde de leerlingen een vraag. "Tot dat moment dacht ik dat mijn leerlingen alleen bij mij zo zelfverzekerd waren. Maar toen ik omkeek, zag ik dat bijna alle leerlingen hun hand opstaken. Zelfs de meest verlegen leerling wilde graag antwoord geven. Dat maakte mij ontzettend trots, omdat ik zag dat mijn werk een positieve invloed heeft gehad op hun zelfvertrouwen."

Dromen voor morgen
Als Maryam naar haar leerlingen kijkt, ziet ze niet alleen kinderen die vandaag leren lezen en schrijven. Ze ziet de volwassenen die zij morgen kunnen worden. "Mijn grootste hoop is dat de kinderen in mijn klas opgroeien tot goed opgeleide, zelfverzekerde en vriendelijke mensen die een positieve bijdrage leveren aan hun familie en gemeenschap. Ik hoop dat de leerlingen die vandaag in mijn klas zitten de leiders, artsen, ingenieurs en leraren van morgen worden. Als mijn leerlingen hun dromen waarmaken, maakt mij dat ontzettend trots.

Ik wil een toekomst waarin zowel meisjes als jongens de kans krijgen om te leren, hun talenten te ontwikkelen, hun doelen te bereiken en iets bij te dragen aan hun familie en de samenleving. Ik wil dat zij opgroeien in een omgeving waarin zij zich gerespecteerd, veilig en zeker voelen over hun toekomst."

Eén kind kan een hele gemeenschap veranderen
"Onderwijs begint soms met iets kleins: een kind leren lezen, een woord leren schrijven of een vraag leren stellen. Het lijken misschien kleine stappen, maar ze kunnen het leven van een kind en hun hele gemeenschap veranderen."

De situatie in Afghanistan is complex. We weten dat we niet alles kunnen oplossen. Juist daarom richten we ons op wat vandaag wél mogelijk is: leraren zoals Maryam ondersteunen, zodat zij kinderen kunnen helpen groeien in kennis én zelfvertrouwen.

Met jouw steun kunnen meer leraren in Afghanistan kinderen dingen leren. Kinderen die leren lezen, vertrouwen krijgen in zichzelf en durven dromen over hun toekomst. 

*De naam van deze lerares is een pseudoniem om de veiligheid te beschermen.