Mehnaz verdween op 15 mei uit haar ouderlijk huis in de provincie Punjab. Na onderzoek wist de politie haar twee weken later op te sporen in de stad Sialkot. Volgens de advocaat van de familie wees medisch onderzoek uit dat het meisje seksueel was misbruikt. Ook zouden onderzoekers hebben vastgesteld dat de verdachte haar langere tijd had benaderd met de belofte met haar te trouwen.

De ouders verwachtten dat hun dochter na haar bevrijding naar huis zou mogen terugkeren. De rechtbank besloot echter anders en droeg de voogdij voorlopig over aan een moslima die geen familieband of wettelijke relatie met het meisje heeft. De advocaat van de familie noemt die beslissing in strijd met de Pakistaanse voogdijwetgeving en heeft aangekondigd de uitspraak aan te vechten. Volgens hem horen minderjarigen in een dergelijke situatie bij hun ouders of een wettelijke voogd te worden ondergebracht.

De zaak staat niet op zichzelf. Christelijke en hindoeïstische minderjarige meisjes worden in Pakistan met regelmatig ontvoerd, waarna zij onder druk worden bekeerd tot de islam en uitgehuwelijkt aan hun ontvoerders. Families die via de rechter proberen hun dochters terug te krijgen, lopen regelmatig aan tegen juridische procedures waarin de verklaringen van de meisjes volgens hun advocaten onder dwang zijn afgelegd.

Volgens diverse mensenrechtenorganisaties worden in Pakistan jaarlijks honderden tot ongeveer duizend meisjes uit religieuze minderheden slachtoffer van ontvoering, gedwongen bekering of een gedwongen huwelijk. Vooral christelijke en hindoegezinnen in de provincie Punjab en Sindh zeggen dat daders vaak kunnen rekenen op bescherming of onvoldoende optreden van de autoriteiten.