"De Heere Jezus doet een confronterende uitspraak als Hij in Johannes 14 vers 4 zegt: 'De plaats waar Ik heen ga, weet gij.' Hij plaatst ons daarmee voor een spiegel. Maar weten wij het ook echt? Hebben wij de hemel in ons hart? Zijn wij vol van de hoop op die eeuwige heerlijkheid of niet?", vraagt de predikant aan zijn toehoorders.

"Hoe komt het dat de zonde zoveel aantrekkingskracht op ons heeft?", vervolgt hij. "Terwijl we weten dat de zonde ons op een heel andere plaats brengt, namelijk in de buitenste duisternis. Hoe komt het dat ik dat toch blijf doen? Is het misschien omdat ik te weinig ingenomen ben met de hemel? Hoe komt het dat we, ook als christenen, zo vastzitten aan het aardse en dat we zo graag ons graantje nog meepikken van alles wat hier beneden te krijgen is? Hoe komt het dat juist reformatorische christenen bekendstaan om ons materialisme? Ik wil niet generaliseren, maar het is helaas wel iets wat ons niet helemaal ten onrechte verweten wordt.

Heeft dat misschien ook niet daarmee te maken dat we zo weinig vol zijn van de hemelse dingen? Natuurlijk heb je hier ook je taak. Je hebt je werk en misschien heb je ook een gezin van de Heere gekregen. Daar moet je ook trouw voor zorgen, dat vraagt de Heere ook. En toch laten we het zaad van het Woord zo makkelijk verstikken door de doornen. Hebben we dan toch niet te weinig oog op het grote doel?

In zijn boek Institutie noemt Calvijn drie kenmerken van het christenleven. Als eerste noemt hij zelfverloochening, vervolgens kruisdragen en als laatste het overdenken van het toekomende leven, oftewel de hemelse heerlijkheid. Hoe is dat met ons? Dat is de vraag die de Heere Jezus aan ons stelt. Als wij veel zouden leven uit die hemelse heerlijkheid, zou dat ons ook voor veel zonden bewaren."

In onderstaande video is het preekfragment van ds. A. van Duijn terug te zien. De beelden zijn afkomstig van het YouTube-kanaal Evangelie Herauten. Op dagelijkse basis plaatst dit kanaal preken en preekfragmenten van dominees uit verschillende kerken.