De 21 mannen, onder wie twintig Egyptische Koptische christenen en één christen uit Ghana, werkten als arbeidsmigranten in Libië. IS ontvoerde hen vanwege hun christelijke geloof en gaf hen de keuze hun geloof af te zweren of te sterven. Zij weigerden dat. Volgens ooggetuigen en latere berichten stierven verschillende van hen met de woorden: "Mijn Heer Jezus." op hun lippen.

De beelden van de executie gingen destijds de wereld over. Wat bedoeld was als propaganda van IS, maakte op veel christenen juist diepe indruk vanwege het geloofsgetuigenis van de slachtoffers. De Koptisch-Orthodoxe Kerk erkende de mannen kort na hun dood als martelaren. Ook de Rooms-Katholieke Kerk nam hen later op in haar officiële martelaarskalender.

Ook de Kerk van Engeland gaat ze nu dus jaarlijks herdenken. Tijdens het debat in de Generale Synode werd benadrukt dat martelaarschap geen verschijnsel uit het verleden is, maar ook vandaag de dag werkelijkheid is voor christenen in verschillende delen van de wereld. Bisschop Michael Ipgrave zei dat de herdenking de kerk blijvend richt op "een strand in Libië waar mannen met weinig aardse macht hun geloof in Christus beleden, maar wier getuigenis van onschatbare betekenis is geworden".