Max legt uit: “Ik voelde me in het gezin niet gezien en ik wist niet wie ik was. In mijn buurt was veel criminaliteit, en dan heb ik het niet over zomaar baldadigheid. Bij ons was snel geld verdienen de hoofdzaak. Daar was ik gevoelig voor. Mooie spullen, status, leuke dames. Allemaal dingen die ik graag wilde hebben. En wel op een snelle manier. Niet met een baan van negen tot vijf.  Voor dat leven heb ik gekozen.” Max begint met kleine diefstallen en overvallen en raakt betrokken bij de handel in drugs. Meerdere keren wordt hij opgepakt en belandt hij in de gevangenis, maar steeds keert hij terug op het oude pad.

Wapenhandel
De handel in verdovende middelen groeit uit tot wapenhandel. “Daar had ik geen verstand van, dus dat ging mis. Dat was het dieptepunt”, zegt Max. Hij moet een wapen afleveren op een adres. Daar is ook een vriend van hem. Voor de grap richt hij het wapen op zijn vriend, maar het gaat af… Vanaf dat moment verandert zijn leven voorgoed.

Bijbelverhalen
Al vóór dit incident weet Max dat dit leven hem ongelukkig maakt, ook al heeft hij alles wat hij wil. Op de christelijke basisschool hoorde hij Bijbelverhalen. “Ik heb een rooms-katholieke achtergrond.” Als hij begin 20 is, is hij die Bijbelverhalen nog niet vergeten. Hij houdt van deze verhalen. “Ik zag zoveel duisternis, dat ik dacht: er moet ook licht zijn.” Juist in die tijd zegt een onbekende man zomaar op straat tegen hem: “Jezus houdt van jou!” Kort daarna wordt Max gearresteerd.

Op het politiebureau gebeurt iets wat hij nooit zal vergeten. Max is in de rookruimte als alle lichten opeens uitvallen. “Het was aardedonker, maar ik zag een stopbord met twee wegen. Mijn hele leven flitste voorbij. Daarna gingen de lichten weer aan.” Het wordt een belangrijk moment in zijn zoektocht naar God.

“Ik moest afstand doen van relaties en bedrijfjes, maar ik zag geen pad.”
Max wordt na het wapenincident veroordeeld tot een gevangenisstraf. Hier wordt hij stil gezet. Zijn zoektocht naar God gaat door. “Ik was op zoek naar liefde. Ik ben niet met liefde groot gebracht, we kregen als kind weinig knuffels. Ik ben Surinaams. Wij zijn meer van het praten, respect tonen. Later ging ik van relatie naar relatie. Altijd op zoek naar liefde. In de gevangeniscel ging ik op mijn knieën. “Ik bad: God als U bestaat, geef me dan alstublieft Uw liefde. Op dat moment voelde ik iets in mijn binnenste: een fontein van Gods liefde die in mij ontsproot. Toen begon de tweede helft van mijn leven!”

Bezoekvrijwilliger
Het is in deze periode dat Max voor het eerst in aanraking komt met Gevangenenzorg Nederland. Zijn toenmalige vriendin klopt bij Gevangenenzorg aan om hulp. Max wil ook een bezoekvrijwilliger in de gevangenis, maar omdat hij sneller vrij komt dan verwacht, is het daarvan niet meer gekomen. “Ik kwam al na 2,5 maand vrij na het schietincident, terwijl je daar normaal minstens 2 jaar voor zou krijgen. Ik ben daarna nog twee keer terug geweest in detentie: voor een geldboete en een (taakstraf waarvoor ik bij verstek ben veroordeeld.) Beide keren had ik nodig om het wereldje echt definitief achter me te kunnen laten en dichter naar God toe te groeien.”

Beschermd
Het begin van de tweede periode in zijn leven, is bepaald niet gemakkelijk. “Ik kom uit een wereld van macht. Ik moest mezelf uit een wereld trekken, waar ik diep in zat. Ik moest afstand doen van relaties en bedrijfjes, maar ik zag geen pad. Dat was angstaanjagend voor een stoere man als ik. Maar God hield mijn hand vast en ik kon alles achter mij laten. Hij heeft mijn leven beschermd.” Het is een leven van vallen en opstaan. “Het heeft me geleerd te leven als volger van Jezus, ook als ik de weg niet zie.”

Waardevolle steun
Nu, jaren later, is Max zelf vrijwilliger bij Gevangenenzorg. “Wat ik belangrijk vind aan het werk van Gevangenenzorg is dat er niet alleen steun is voor de gevangene, maar ook voor het thuisfront. Daarnaast vind ik het waardevol dat mensen de mogelijkheid krijgen om Jezus te leren kennen, wat voor velen een nieuw perspectief kan geven”, zegt Max. “Ik heb als vrijwilliger gevangenen begeleid die net terugkeren in de maatschappij, bijvoorbeeld door hen te ondersteunen in hun proces en te helpen bij het herstellen van contact met familie.” Op dit moment geeft Max als vrijwilliger van Gevangenenzorg presentaties in kerken en op scholen, waarbij hij vertelt over de periode in de criminaliteit én over zijn leven met God.