Als de kinderen mogen kiezen tussen pizza of pannenkoeken hoeven ze geen seconde na te denken. “Pannenkoeken!” roepen ze enthousiast. Voor hen is dit een gewone keuze, één van de vele kleine beslissingen die je elke dag maakt. Voor hun sponsorkind Deborah is deze keuze niet zo vanzelfsprekend. Zij kan niet altijd bepalen wat ze eet, of het water dat ze drinkt veilig is, of ze elke dag naar school kan.

Dat verschil snappen de kinderen steeds beter omdat ze er met hun ouders over praten, bijvoorbeeld tijdens het wandelen. “Niet iedereen kan leven zoals wij leven,” legt hun moeder uit. “Water drinken uit rivieren ziek kan maken. Of sommige ouders hebben geen werk, waardoor kinderen niet altijd naar school kunnen of genoeg te eten hebben.

“Dat is zielig,” zeggen ze. Aviv vult aan: “Want iedereen moet gewoon normaal water kunnen drinken. En eten hebben. En naar school gaan. Op school leer je dingen die belangrijk zijn voor later.”

Zorgen voor de wereld begint bij de natuur
Het besef dat niet iedereen dezelfde mogelijkheden heeft, sluit aan bij hoe de 8-jarige Aviv en zijn tweelingzusjes van 6, Emma en Michal, zelf naar de wereld kijken. Als ze vertellen wat zij belangrijk vinden voor de wereld, gaat het al snel over zorgen voor de aarde en voor mensen om hen heen. “De wereld groener maken,” zegt Aviv overtuigd. Zijn zusjes knikken. Eén van hen legt uit dat ze de natuur wil opruimen, door dingen weg te halen die niet op de grond horen. “Dat is beter voor de natuur en voor de dieren,” zegt ze.

… en bij de kinderen om hen heen
De kinderen vinden het niet alleen belangrijk om voor de wereld te zorgen, maar ook voor andere mensen. “Ik wil dat kinderen naar school kunnen gaan, genoeg eten hebben en dat ze geen honger hebben op school,” zegt Aviv. “Op school kan je leren en dat is belangrijk voor je leven,’’ vertelt Aviv. Zijn zusje vult aan waarom school belangrijk is: “Ik wil brandweervrouw worden, zodat ik mensen kan helpen,” vertelt ze. Emma sluit zich daarbij aan. Zij vindt het belangrijk dat andere kinderen geholpen worden, zodat iedereen het fijn kan hebben op school. Aviv denkt daarbij vooral aan hoe kinderen zich voelen. “Ik vind het belangrijk dat ieder kind vrienden heeft en dat ze niet ziek zijn,” zegt hij.

Gekozen worden 
Waarom dit gezin sponsor is geworden, heeft te maken met hoe zij naar de wereld kijken. Met het idee dat niet ieder kind kan leven zoals zij leven, en dat je daar iets in kunt betekenen. Sponsoring voelt voor hen niet als alles oplossen, maar wel als iets doen: samen.

Dat Deborah hén koos tijdens een Chosen‑feest maakt het extra bijzonder. “Het was spannend. En een beetje gek. Maar vooral bijzonder,” vertellen ze. Aviv zegt: “Het is fijn om te horen dat we gaan sponsoren. Andere mensen moeten ook een fijn leven hebben.” Anne had eerder uitgelegd hoe Chosen werkt. Dat een kind niet zomaar een sponsor krijgt, maar zelf een sponsor mag kiezen. 

Sponsor zijn doen ze als gezin samen. Eén van de kinderen helpt zelfs mee met zijn zakgeld. Dat is niet altijd makkelijk. “Soms ben ik verdrietig,” zegt Aviv eerlijk. Maar het was wel zijn eigen keuze. En daar praten ze over. Zo leren ze dat delen niet altijd leuk is, maar wel belangrijk.

Op school en in hun hoofd
Ook op school leeft het. Emma vertelt in de klas over Deborah. “Dan zeg ik dat we sponsor zijn,” vertelt ze. “En dat we geld geven aan kinderen die geen geld hebben.” Andere kinderen luisteren en stellen vragen. Dat vindt ze fijn. Dan vertelt ze wat ze weet. Over Oeganda en over dat Deborah nu een sponsor heeft.

Als je vraagt wat ze Deborah wensen, zijn de antwoorden simpel:

“Dat ze een fijn leven heeft,” zegt Aviv.
“Dat ze niet ziek wordt.”
“Dat ze vrienden kan maken.”
“En chocolaatjes,” zegt Michal. Want, vinden ze: “Lekkere dingen horen ook bij een fijn leven.”