Harmannij vertelt hoe zij het volgen van Jezus van huis uit meekreeg. Dat gebeurde niet middels grote en meeslepende dingen, maar juist door de, op het oog, meer kleine dingen. Harmannij vertelt hoe haar ouders samen baden, gastvrij waren en tijd maakten voor anderen. Later, na haar geloofsdoop in een baptistengemeente, merkte ze hoe belangrijk het is dat iemand met je meeloopt. “Ik miste mensen die zeiden: 'Oké, je hebt nu de keuze voor Jezus gemaakt, ik ga je helpen om te ontdekken hoe dat er in het dagelijkse leven uitziet.'

Juist daarom raakt haar werk met jongeren haar zo diep. Ze ziet dat veel jongeren openstaan voor Jezus, maar weinig weten en vaak gemeenschap missen. Harmannij: "Iemand die zelf uit die generatie komt zei: 'We hebben geestelijke vaders en moeders nodig die ons helpen.' Dat is wat ik zelf dus ook nodig had toen ik mezelf had laten dopen, gewoon iemand die met je meeloopt. Elke generatie heeft dat nodig. Maar nu misschien nóg wel sterker omdat jongeren gewoon zo weinig weten en zo weinig onderdeel zijn van een gemeenschap."

Een ander belangrijk thema dat besproken wordt, is dat jongeren niet alleen bereikt moeten worden, maar ook in hun kracht gezet. Harmannij pleit ervoor om hen verantwoordelijkheid te geven, hen daarmee te laten oefenen en ruimte te geven om fouten te maken. Harmannij hoopt jongeren opstaan om hun eigen generatie te bereiken en dat kerken hen daarin niet afremmen, maar juist bemoedigen.

Luister de aflevering hieronder terug: