Partijlid als echtgenoot
De echtgenoot van Sy is lid van de Communistische Partij. Uit angst dat haar geloof in Jezus zijn politieke positie zou schaden, verbiedt hij Sy om naar de kerk te gaan. Hij zet haar voortdurend onder druk en maakt haar verwijten: “Als mensen zien dat je naar christelijke bijeenkomsten gaat, zal dat mijn reputatie schaden en mijn kansen op carrièreontwikkeling verminderen.”

In hun gemeenschap is het de norm dat directe familie van partijleden geen enkele religie mogen volgen. Uit angst voor kritiek en politieke gevolgen probeert haar echtgenoot Sy te dwingen haar geloof op te geven. Hij slaat haar regelmatig, vervloekt haar en sluit haar zelfs buiten wanneer zij toch naar een kerkdienst is geweest.

Hoewel ze verdrietig is, deelt Sy: “Elke dag bid ik dat het hart van mijn man zachter mag worden en dat hij zal begrijpen waarom mijn geloof zo belangrijk is.”

Weigeren van voorouderverering
Thu kwam twee jaar geleden tot geloof nadat zij via een vriendin had gehoord over de liefde van de Here God. Daarop volgde onophoudelijke tegenstand van haar echtgenoot, Hieu*. Hij verwacht van Thu dat zij hem helpt met het voorbereiden van offers, boodschappen doen op de markt, het koken van maaltijden en het organiseren van voorouderverering, vooral tijdens grote feestdagen zoals het Nieuw Maanjaar.

Toen zij weigerde deel te nemen aan het branden van wierook en het uitvoeren van rituelen vanwege haar geloof, maakte dat hem erg kwaad. Terwijl zij zich voorbereidde om naar een activiteit van de kerk te gaan, schreeuwde Hieu tegen haar: “Ik verbied je om naar die kerkdiensten te gaan. Door Christus te volgen en te weigeren deel te nemen aan onze ceremonies, verraad je je voorouders.”

Vorig jaar, tijdens de Nieuw Maanjaarsvakantie in januari, dwong hij haar wierook te branden als onderdeel van de voorouderverering. Toen zij rustig uitlegde dat zij dat vanwege haar geloof niet langer kon doen, mishandelde hij haar zwaar.

Met tranen in haar ogen vertelt Thu: “Elke dag bid ik voor mijn man, in de hoop dat God zijn hart zal aanraken. Ik vraag God om mij de kracht te geven om vol te houden zonder mijn geloof te verliezen.”

Dronken zoon
Chau is nu vier jaar christen. Haar geloof in Jezus Christus is een bron van vijandigheid geworden binnen haar eigen familie, vooral van haar zoon wanneer hij dronken is.

Haar familieleden en dorpsgenoten zien het christelijk geloof als afwijkend van de eeuwenoude dorpstradities van voorouderverering. Daarom beschuldigen ze haar en zeggen: “Chau is veranderd en is niet langer dezelfde persoon als vroeger.”

Hoewel Chau diep gekwetst is, blijft zij vastberaden: “Ook al verzetten mensen zich tegen mij, Gods genade blijft altijd bij me. Ik bid voortdurend dat God het hart van mijn zoon zal aanraken en veranderen.”

Realiteit voor velen
Deze verhalen weerspiegelen een harde werkelijkheid voor veel oudere vrouwelijke gelovigen in Vietnam. Deze vervolging komt niet vanuit de autoriteiten of vanuit buitenstaanders, maar door degenen van wie zij emotioneel het meest afhankelijk zijn. Hun echtgenoten en kinderen proberen het geloof te onderdrukken en binnen hun eigen huizen worden geweld, bedreigingen en emotionele manipulatie ingezet om hen de vrijheid te ontzeggen om in Christus te geloven.

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website van Open Doors.