De pianolerares lijkt zo weggelopen uit een klassieke speelfilm. Een oudere, Russisch sprekende dame met een streng knotje. Ze buigt zich liefdevol over haar jonge leerlinge van een jaar of zeven. Met haar schattige blonde haar past ook zij naadloos in deze scène. Ze speelt de toonladder al bijna helemaal goed. En krijgt een compliment van haar lerares.

In mama’s voetspoor
Voorganger Leon Mazin van Shavei Tsion (terug naar Sion) slaat het tafereeltje vertederd gade. "Deze muziekschool was een idee van mijn vrouw. Zij is een hoogopgeleide violiste en wilde de buurt dienen met hoogwaardig muziekonderwijs. Al onze zes kinderen zijn verder gegaan in het voetspoor van hun moeder. Onze zoon bijvoorbeeld, speelt in het Israëlisch symfonieorkest."

Evangelie verboden
De muziekschool past in de visie van Leon en zijn team om een breed palet aan activiteiten aan te bieden, zodat de bevolking van Haifa hen kan leren kennen. "In Israël is het nog steeds verboden om zelf actief over het Evangelie te beginnen, maar gelukkig krijgen we regelmatig vragen over waarom we dit doen”, zegt hij met een knipoog. "Dat geeft gelegenheid om te delen over Yeshua die Zijn leven voor ons gaf, zodat wij door de kracht van Zijn Heilige Geest weer kunnen delen van wat Hij ons geeft.” Mede dankzij de gulle giften uit binnen- en buitenland kan Shavei Tsion de muzieklessen voor tientallen kinderen tegen lage prijzen of soms zelfs gratis aanbieden.

Muziek verbindt
Nadrukkelijk álle kinderen uit de buurt zijn welkom op de muziekschool. Dat betekent in de praktijk dat Joodse en Arabische kinderen op de gangen van het oude gerechtsgebouw vrolijk door elkaar heen lopen. "Muziek verbindt en het Evangelie is voor iedereen, die twee prachtige waarheden zien we hier bijna dagelijks bij elkaar komen”, vertelt Leon.

Gat geheeld 
Zijn blik zwerft naar buiten en zijn ogen worden vochtig als hij terugdenkt aan het Joodse jongetje Levi, dat een tijd terug binnenkwam in de muziekschool. Het was een stil en schichtig ventje, naar Haifa geëvacueerd vanwege de oorlog. Leon: "We vermoedden al snel dat hij getraumatiseerd raakte door het verschrikkelijke geweld waar hij getuige van was. Levi stotterde en leek sociaal niet goed in staat om mee te komen met zijn leeftijdsgenoten. Totdat hij begon met pianolessen. Na een paar maanden speelde hij al op een niveau waar wij verbaasd over waren. Ook zijn gedrag was verbeterd, hij stotterde niet meer en keek helder uit zijn ogen.” Later zei Levi zelf: "Het voelde alsof ik een gat binnen in me had, maar de muziek heeft dat geheeld. Ik ben nu zo blij, dank jullie wel voor al de hulp.”

Met gebroken stem zegt Leon: "Ik geloof oprecht dat God ons muziek gaf om heling te kunnen bieden in die plekken van ons hart waar woorden niet kunnen komen. Ik hoop en bid dat we daar in onze muziekschool nog heel lang getuige van mogen zijn!”