Wie in Nederland begint over huiskerken, merkt al snel hoe dun het laagje openheid is. Men knikt beleefd, zegt dat het “interessant” klinkt, maar keert vervolgens weer terug naar de veilige banken van het bestaande kerkmodel. Dat is geen toeval. Huiskerken botsen frontaal op diepgewortelde patronen in de Nederlandse christelijke cultuur. Patronen die zelden hardop worden benoemd, maar wel degelijk de groei van het christelijk geloof afremmen. Vijf daarvan springen eruit omdat ik deze het meest heb gehoord in de afgelopen 35 jaar.