Het gaat om Mariam Lal en Newosh Arooj. Zij werkten in het Civil Hospital in de stad Faisalabad, in de provincie Punjab. In april 2021 werden zij beschuldigd door een collega-arts. Die stelde dat de vrouwen een sticker met een islamitische tekst hadden beschadigd die op een kast in het ziekenhuis was geplakt.

De beschuldiging leidde vrijwel direct tot grote onrust. Een woedende menigte probeerde de vrouwen te lynchen. Zij konden ternauwernood ontkomen en werden door de autoriteiten in hechtenis genomen om hen te beschermen. De vrouwen zaten vijf maanden vast voordat zij onder strikte voorwaarden werden vrijgelaten.

De aanklacht viel onder artikel 295 B van het Pakistaanse wetboek van strafrecht. Deze wet stelt levenslange gevangenisstraf op het beschadigen van de Koran. In november 2025 oordeelde een districtsrechter dat het openbaar ministerie onvoldoende bewijs had geleverd. De vrouwen werden vrijgesproken. De termijn waarbinnen het vonnis kon worden aangevochten is inmiddels verstreken.

Tijdens het proces mochten Lal en Arooj niet in het openbaar verschijnen. De rechter erkende dat er geloofwaardige dreigingen tegen hun leven waren. De vrouwen konden al die jaren niet werken en leefden onder voortdurende druk en intimidatie.

De juridische verdediging werd gevoerd door de National Commission for Justice and Peace. Deze katholieke organisatie werd ondersteund door internationale hulp. Volgens lokale waarnemers is het uitzonderlijk dat een lagere rechtbank in Pakistan een vrijspraak uitspreekt in een godslasteringszaak. Door maatschappelijke druk worden zulke zaken vaak doorgeschoven naar hogere rechters.

Priester Khalid Rashid Asi van de commissie zei dat de rechter onafhankelijk handelde en zich baseerde op de feiten. Hij sprak zijn dank uit aan bisschop Indrias Rehmat van Faisalabad en aan de advocaten die de zaak onder gevaarlijke omstandigheden hebben behandeld.

De opluchting bij de families is groot, maar de zorgen zijn niet verdwenen. Volgens Asi staat de toekomst van de vrouwen nog steeds onder druk. Er is behoefte aan veiligheid, herstel en een waardige terugkeer in de samenleving.

Internationale organisaties volgden de zaak nauwgezet. Zij wijzen erop dat de Pakistaanse godslasteringswetten vaak worden misbruikt. Er is geen straf voor valse aanklachten of valse getuigen. Extremistische groepen gebruiken de wet geregeld om religieuze minderheden te treffen, waaronder christenen, hindoes, sjiieten en ahmadiyya-moslims.

Volgens het Centre for Social Justice werden in 2020 alleen al tweehonderd mensen beschuldigd van godslastering. Sinds 1987 zijn dat er minstens 1.855. Mensenrechtenorganisaties roepen al jaren op tot hervorming van deze wetgeving.