De wereldwijde tak van Open Doors stelt dat er sprake is van een maas in de Iraakse kieswet. Officieel zijn vijf van de 329 zetels in het parlement gereserveerd voor christelijke kandidaten. In de praktijk mogen echter ook niet-christelijke Irakezen stemmen op deze zogenoemde christelijke vertegenwoordigers.

Dat systeem heeft vergaande gevolgen. Bij de laatste verkiezingen in 2021 gingen vier van de vijf zetels naar de Babylonbeweging, een partij die zich presenteert als een Chaldeeuws-katholieke beweging, maar in werkelijkheid grotendeels wordt gesteund door sjiitische moslims. De partij heeft bovendien een eigen gewapende tak, de Babylonbrigade, die volgens het Amerikaanse Washington Institute for Near East Policy wordt gesteund door Iran.

De Chaldeeuws-katholieke Kerk heeft eerder benadrukt geen enkele band te hebben met de Babylonbeweging.

Een christelijke jurist uit Irak zegt tegenover Open Doors dat het systeem tot grote frustratie leidt. “Als christenen hebben we een groot probleem. De zetels zijn ons afgepakt. In Mosul is er geen echte competitie tussen christelijke partijen, omdat alle kandidaten tot dezelfde partij behoren: de Babylonbeweging. Zelfs als duizend christenen stemmen, brengt de partij drieduizend stemmen van niet-christenen mee en wint ze toch. Niet-christenen beslissen dus wie onze vertegenwoordigers zijn. Dat is rampzalig voor ons.”

De jurist voegde eraan toe dat de huidige zogenoemde vertegenwoordigers van christenen nooit opkomen voor hun gemeenschap of voor het christelijk geloof.

Aanvankelijk mochten alleen leden van minderheden stemmen op hun eigen vertegenwoordigers. Maar sinds een uitspraak van het Iraakse Hooggerechtshof in 2009 mag iedere kiezer stemmen op kandidaten voor de gereserveerde minderheidszetels. Dat heeft de deur geopend voor politieke beïnvloeding door grotere partijen.

Een lokale christen van middelbare leeftijd vertelt aan Open Doors dat de verkiezingen voor hem niets meer voorstellen. “De uitslag staat al vast. De verkiezingen zijn slechts symbolisch, bedoeld om de internationale gemeenschap te laten zien dat Irak een democratisch land is. In werkelijkheid zijn de winnaars allang bepaald. De meeste zogenoemde vertegenwoordigers van christenen vertegenwoordigen ons niet, en de weinigen die dat wel proberen, hebben geen enkele macht om iets te veranderen.”

De situatie laat volgens Open Doors zien hoe kwetsbaar de christelijke minderheid in Irak blijft. Hoewel de grondwet vrijheid van religie waarborgt, zijn politieke invloed en veiligheid voor veel christenen ver weg. Het gevolg is dat steeds meer Iraakse christenen hun hoop vestigen op de internationale gemeenschap en op gebed.