"Demas was er één die altijd in de kerk zat. Hij luisterde met aandacht en was betrokken op Gods Woord. Demas was er één die in de kerkenraadsbanken zat en zelfs op de kansel stond. Hij heeft mogen verkondigen van het behoud dat er ligt in Jezus Christus. Demas was een medearbeider van het evangelie van vrije genade. Hij heeft zondaren mogen bewegen tot het geloof in Jezus Christus. 

Demas was er dus niet één die eigenlijk altijd al wat aan de rand van de gemeente hing. Die kunnen er ook zijn. Misschien dat er wel zo'n iemand hier in de kerk zit. Hij of zij gaat wel naar de kerk en de catechisatie, maar niet van harte. Je doet het misschien omdat het van je ouders moet", aldus Uitslag. 

Door het ijs gezakt
"Maar dat ligt bij Demas anders. Je zou als het ware kunnen zeggen dat Demas er één was die beslist overwoog om belijdeniscatechisatie te gaan", vervolgt de predikant. "Hij was iemand die betrokken was op de dingen van Gods Koninkrijk en dat ook onderzocht en ermee bezig. Daarom kan je ook begrijpen dat Paulus goede verwachtingen van hem had. Toch is deze Demas door het ijs gezakt. Jarenlang stond hij Paulus bij, ook tijdens mindere momenten. Maar toen in Rome de vijandschap tegen Paulus en het christendom tot grote hoogte steeg, haakte Demas af."

Een trouwe en serieuze jongen
Waarschijnlijk speelde daar de verdrukking en de vervolging een grote rol in, stelt Uitslag. "Demas - een van Paulus' beste medewerkers - haakt af. Kunnen we ons voorstellen wat dat met Paulus gedaan moet hebben? Stel je voor dat je een bedrijf hebt en dat vervolgens één van je beste werknemers vertrekt. Dat kan heel veel met je doen. Maar hier ligt het nog teerder. Paulus had met Demas een zielsverwantschap, maar laatstgenoemde kan dat moeilijke leven vol verdrukkingen niet langer volhouden. Hij kiest ervoor om te gaan. Wat moet dat voor Paulus - die op dat moment in de gevangenis zat - erg zijn geweest. Demas was zo'n trouwe en serieuze jongen. Paulus had hoge verwachtingen van hem. Maar toch haakt Demas af. Hoe kan dat?"

Altijd mee naar de kerk
"Misschien zit er hier in de kerk wel een ouder of grootouder die zichzelf dezelfde vraag stelt, als hij of zij denkt aan zijn dochter of zoon die afgehaakt is", vervolgt de predikant. "Je zegt misschien wel: 'Vroeger gingen ze altijd mee naar de kerk en ze mopperden nooit daarover.' U weet misschien nog wel van die ene keer aan tafel dat uw zoon onder tranen aan u vroeg: 'Vader, hoe word ik tot God bekeerd?' Het verheugde je hart toen je daar samen met je zoon over mocht spreken. Misschien herinnert u zich nog wel die andere keer dat u naar boven ging om de kamer van uw dochter schoon te maken. Dat u dacht dat ze niet thuis was en dat u haar vervolgens op haar kamer aan haar tafeltje gebogen zag zitten over Gods Woord. Hoe lang is het geleden? Misschien vijf of vijftien jaar?"

Demas in mijn hart
"Hoe kan het toch?, vraagt u zich misschien wel af als u nu aan hem of haar denkt. Toen nog zo serieus en inmiddels komt hij of zij niet meer in de kerk. Laat ik het nog dichterbij trekken. Misschien denk je wel: 'Zou die Demas ook niet in mijn hart leven en zal het met mij niet dezelfde kant opgaan? Want er zijn zoveel mensen die de kerk verlaten. Wie garandeert mij dat ik niet de volgende ben?'

Het grijpt je misschien wel aan of misschien wel helemaal niet. Dat je zegt: 'Mijn ouders mogen het nu nog niet weten, maar ik heb mijn besluit al wel genomen. Als ik eenmaal op eigen benen sta, zien zij mij niet meer in de kerk.' Begrijpt u dat dat zaken zijn die menig ouder en grootouder bezighouden? Als je ziet dat jongeren - en soms hele gezinnen - afhaken. Hoe heeft het kunnen gebeuren dat de kerk en Gods Woord geen aantrekkingskracht meer op je hebben?"

In onderstaande video is het preekfragment van ds. A. C. Uitslag terug te zien. Onderstaande beelden zijn afkomstig van het YouTube-kanaal Evangelie Herauten. Op dagelijkse basis plaatst dit kanaal preekfragmenten van reformatorische predikanten uit verschillende kerkverbanden.