De gewonden worden behandeld in hallen, kamers en langs de kant van de weg vanwege ruimtegebrek in de ziekenhuizen, die ook zwaar getroffen werden door de bevingen.

Wegen, vliegvelden, gebouwen, tempels, kerken en ziekenhuizen in het land zijn zwaar beschadigd. Ook de infrastructuur is ontwricht, waardoor het land ‘s nachts in totale duisternis is gedompeld.

Een overlevende: “Er is geen elektriciteit en water. Het is een uitdaging om zelfs maar naar het toilet te gaan. We weten niet wanneer de elektriciteit wordt hersteld. Ook de Wi-Fi-verbindingen zijn instabiel. Slechts één telefoonprovider werkt in de gebieden die door de aardbeving zijn getroffen, zoals Mandalay en Sagaing. De SIM-kaarten zijn duur geworden en kosten 20 keer de normale prijs.”

Het is moeilijk om over de beschadigde wegen te reizen en vele reizigers stranden tijdens de tocht. Ze kunnen niet naar huis terugkeren door de beschadigde wegen en gebrek aan transportmogelijkheden.

Een echtpaar dat op reis was toen de aardbeving plaatsvond, strandde en is nog steeds niet thuis. Ze schuilden in een hotel en vertelden: “Mijn vrouw en ik verbleven in een hotel. Vannacht voelden we voortdurend naschokken en het hotel trilde. We konden niet slapen door wat we hebben meegemaakt.”

Pastor Caleb is eigenaar van een gebouw in Centraal-Myanmar. Hij biedt onderdak aan gelovigen die een schuilplaats nodig hebben De bovenste verdieping van het gebouw wordt gebruikt voor Bijbelstudie en ook als studieruimte voor jongeren. Pastor Caleb vertelt: “De impact van de aardbeving is verwoestend. Er zitten scheuren in de muren van het gebouw. Het plafond van de bovenste verdieping is ingestort en de meubels zijn omgevallen en kapot. Een jonge jongen raakte ernstig gewond aan zijn been toen hij uit het gebouw probeerde te vluchten.”

Daw Sun, een weduwe met twee kinderen, vertelt over haar ervaring van een afschuwelijke gebeurtenis. “Ik voelde de schokken en haastte me samen met mijn kinderen in paniek naar buiten. Binnen een paar minuten zagen we ons huis instorten. Hulpeloos keken we toe. We zijn nu bang om wat er over is van ons huis binnen te gaan.”

De nacht na de aardbeving brachten duizenden mensen slapeloos in het duister door, bevangen door angst, omdat de naschokken op veel plaatsen nog voelbaar waren.

Christelijke overlevenden zeggen: “We willen onze broeders en zusters bedanken voor hun gebeden en bezorgdheid. We voelen ons getroost en niet alleen.”

Open Doors heeft een noodhulpactie opgezet om christenen in Myanmar die getroffen zijn door de aardbeving te ondersteunen met noodhulp.

Dit artikel is overgenomen van de website van Open Doors.