Hoe heb je de Here Jezus leren kennen?
"Ik ben geboren en opgegroeid in Antakya, in het zuidoosten van Turkije. Ik kom uit een christelijk-orthodoxe familie, maar ik kende Jezus niet. Toen ik achttien was, gingen we met Pasen naar de kerk. Het was vol en de dienst duurde lang. Ik ging zitten op een lege stoel, maar er kwam een diaken die vroeg of ik wilde opstaan want die stoel had een eigenaar; achterop stond de naam van een vrouw. Ik vroeg: Waarom is er geen stoel voor mij?"

"De pastoor kwam later bij ons thuis en ik stelde hem dezelfde vraag. Hij legde uit dat mensen die elke maand geld gaven aan de kerk, een speciale stoel kregen. Toen was ik nog verdrietiger: we waren met negen kinderen en woonden in twee kamers, we waren arm. Ik had zelfs geen eigen bed thuis. Blijkbaar was er alleen plek bij God voor mensen met geld. Ik besloot: in zo’n God geloof ik niet."

"Een tijdje later nodigde een vriendin mij uit naar de katholieke kerk in Antakya. We gingen er samen naartoe en ik ontmoette daar een Duitse vrouw die in de kerk diende. Ze gaf mij een Bijbel als cadeau. Ik begon te lezen en toen ik bij Johannes 14 kwam, las ik dat Jezus een plek voorbereidt voor ons. Het was of Jezus tegen mij zei: Janet, je denkt dat er geen plek is voor jou, maar Ik heb voor jou een plaats voorbereid bij de Vader! Dit was heel kostbaar voor mij. Ik vertelde de Duitse vrouw wat ik had gelezen en ze zei: Jezus kent je en er is bij Hem echt plaats voor jou. Die dag bad ik samen met die vrouw in de tuin van de kerk en nam Jezus aan in mijn leven."

Je man is Duits. Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
"We verhuisden van Antakya naar Izmir en daar was een protestante kerk. De voorganger was als een geestelijke vader voor mij. Ik ervoer een roeping voor mijn volk en diende in die kerk. Wolfgang kwam in 1993 naar Izmir om Turks te leren en hij begon naar onze kerk te komen. Ik wilde een gelovige man en God bracht ons samen. Wolfgang was Turks gaan leren om in Duitsland onder de Turkse bevolking te dienen, maar hij was ook bereid in Turkije te wonen als God dat van hem vroeg. We zijn getrouwd en zijn toen zes jaar in Duitsland gaan wonen zodat ik de taal en cultuur kon leren. We begonnen daar een Turkse samenkomst en vrouwenconferenties voor Turkse vrouwen."

Wanneer zijn jullie weer terugverhuisd naar Turkije?
"In 2001 riep God ons naar Turkije. In 1999 was er een zware aardbeving in Izmit en we werden uitgenodigd om daar te komen helpen bij het opstarten van een kerk. God heeft mooie dingen gedaan, maar het was ook een heel moeilijke tijd. Steeds werden onze ramen gebroken en er werden eieren naar ons huis gegooid. Er was een constante dreiging. We wilden de Heer vertrouwen en trouw blijven want de kerk groeide. Onze broeders en zussen zeiden: ga toch. Ze waren bang voor ons. Maar we wilden dat niet, wat voor voorbeeld zou dat zijn? We hebben daar tien jaar gediend."

Wil je ons het verhaal van je zus vertellen?
"Mijn zus Şemsa was in Izmir tot geloof gekomen en had daar haar man Necati ontmoet. Necati ondervond veel weerstand van zijn familie toen hij christen werd. Ze probeerden hem te dwingen weer moslim te worden. Şemsa en Necati zijn getrouwd en begonnen samen God te dienen in Malatya. Daar heeft God hem in 2007 thuisgehaald: vanwege zijn geloof is hij samen met nog twee broeders vermoord. Şemsa en haar twee jonge kinderen kwamen vijf maanden bij ons wonen. Later zijn ze verhuisd naar het buitenland."

Hoe ziet jullie werk er op dit moment uit?
"Sinds de coronaperiode organiseer ik samen met een vrouwenteam online Zoom-meetings waarbij Turkstalige vrouwen over de hele wereld worden uitgenodigd. Nu organiseren we ook fysieke conferenties. Ik wil vrouwen laten weten dat God hen heeft geschapen om Hem te dienen. Als je een gave hebt, gebruik die dan voor God. De deelnemende vrouwen openen zich als bloemen en ontvangen moed."

Wil je nog iets zeggen over ‘Hij is het waard!’, het thema van de Naïma Vrouwendag?
"Wat er ook gebeurt in je leven, wat het je ook kost, leven voor Jezus Messias en Hem dienen is alles waard! Spreek over Jezus, de moslimvrouwen hebben het zo nodig om te horen dat er een plek is voor hen bij de Hemelse Vader. Ik werk veel met moslimvrouwen die Christus hebben aangenomen, ze hebben echte vrede en vreugde gevonden in de Heer. Wat het hen ook kost, Hij is het waard!"