Volgens Masih werd zijn vrouw, wier naam om veiligheidsredenen niet openbaar is gemaakt, op 11 januari ontvoerd door Muhammad Asif Sadiq, een collega die als beveiliger werkt aan de Universiteit voor Diergeneeskunde en Dierwetenschappen (UVAS). Aanvankelijk dacht hij dat zijn vrouw vrijwillig met Sadiq was meegegaan, maar toen hij hoorde dat ze zogenaamd was bekeerd tot de islam en met hem was getrouwd, wist hij dat er sprake was van fraude. “Mijn vrouw is een toegewijd christen. Ze zou haar geloof nooit afzweren, zelfs niet als haar leven op het spel stond", aldus Masih.

De vrouw verklaarde dat Sadiq haar had misleid door haar een overheidsregeling voor financiële hulp aan te bieden. “Ik vertrouwde hem, maar hij liet me documenten ondertekenen zonder dat ik wist wat erop stond", vertelt ze. Met deze documenten vervalste hij een bekering en huwelijk. Vervolgens werd ze acht dagen vastgehouden in zijn huis.

Dankzij de tussenkomst van een lokale raad van ouderen, de Panchayat, werd ze vrijgelaten. Sadiq beloofde de valse documenten ongeldig te verklaren, op voorwaarde dat de familie geen juridische stappen ondernam. Maar het gevaar was niet geweken. Op 14 februari werd de vrouw opnieuw ontvoerd, ditmaal met hulp van twee handlangers. Drie dagen lang werd ze op een andere locatie vastgehouden, mishandeld en verkracht. “Ik was radeloos, maar de hoop om mijn man en kinderen terug te zien gaf me de kracht om te ontsnappen", zegt ze.

Na haar ontsnapping diende Masih onmiddellijk een klacht in bij de politie, maar de autoriteiten traden traag op, vermoedelijk vanwege corruptie. Pas op 19 februari werd een officieel proces-verbaal (FIR) opgemaakt. Dankzij de inzet van christelijk advocate Sumera Shafique kreeg de zaak meer aandacht. Een medisch onderzoek bevestigde het seksuele geweld, wat de juridische positie van de familie versterkte.

Shafique is vastberaden om gerechtigheid te krijgen: “We eisen dat de aanklacht wordt uitgebreid met ontvoering, gedwongen bekering en verkrachting. De wet voorziet in zware straffen voor deze misdaden, tot aan de doodstraf.”

Pakistan staat op de achtste plaats van de Ranglijst Christenvervolging van Open Doors. De zaak van deze christelijke moeder onderstreept de gevaren waarmee vrouwelijke gelovigen in Pakistan dagelijks worden geconfronteerd.