Initiatief voor afschaffing
Het initiatief wordt geleid door parlementariër Neil Duncan-Jordan van de Labour Party. Duncan-Jordan diende een motie in en verzocht de Moderniseringscommissie van het Lagerhuis om het dagelijkse gebed te schrappen.

"Het voelt als een achterhaalde en verouderde praktijk", stelt Duncan-Jordan. "In een moderne werkomgeving heeft dit geen zin meer. We hebben een divers parlement, met mensen van verschillende religieuze achtergronden en ook mensen zoals ik, zonder geloof. Zij moeten nu buiten wachten tot de gebeden voorbij zijn."

Volgens de parlementariër is er brede steun voor de motie, al heeft deze tot nu toe slechts acht ondertekenaars: drie leden van de Labour Party, drie leden van de Liberal Democrats, twee van de Green Party en één parlementariër van de Scottish National Party.

Argumenten tegen gebed in het Lagerhuis
De petitie stelt dat de gebeden geen deel zouden moeten uitmaken van de formele werkzaamheden van het parlement. "Parlementsvergaderingen moeten op een manier worden gehouden die voor alle aanwezigen even toegankelijk is, wat je achtergrond ook maar is", zo luidt de motie. "Parlementsgebeden zijn niet compatibel met een samenleving waarin veel Britten niet meer of andersgelovig zijn."

De National Secular Society, die pleit voor de scheiding van kerk en staat, ondersteunt de motie. "Als je wil bidden, is dat iets waar je als individu zelf voor kiest. Het zou zeker geen onderdeel moeten zijn van de officiële parlementaire agenda", zegt Megan Manson, hoofd campagnes van de organisatie. "Parlementsleden mogen natuurlijk in hun eigen tijd bidden, maar geïnstitutionaliseerd gebed hoort niet bij het wetgevend proces."

Traditie onder vuur
Het dagelijkse gebed in het Lagerhuis gaat terug tot 1558 en de huidige vorm werd ingevoerd onder koning Karel II. Momenteel beginnen zowel het Lagerhuis als het Hogerhuis hun zittingen met anglicaanse gebeden, wat een van de vele privileges is van de Church of England, de staatskerk van het Verenigd Koninkrijk.

Critici van het initiatief wijzen erop dat de traditie een moment van bezinning biedt voor politici, ongeacht hun geloof. Parlementsvoorzitter Sir Lindsay Hoyle gaf eerder al aan dat hij geen kwaad ziet in een kort moment van reflectie voorafgaand aan de debatten.

Toch groeit de druk om de praktijk te heroverwegen. Volgens de indieners van de motie heeft 46 procent van de parlementsleden bij hun beëdiging gekozen voor een seculiere verklaring of een eed op een niet-christelijke tekst. "Met een divers parlement moeten we duidelijk maken dat politici van alle religies en overtuigingen even welkom en gewaardeerd worden", aldus de ondertekenaars.

Eerdere pogingen en toekomstperspectief
Dit is niet de eerste keer dat geprobeerd wordt het dagelijkse gebed te schrappen. In 2019 werd een soortgelijke motie ingediend, maar die kreeg toen slechts vijftien ondertekenaars en haalde het niet.

De vraag is of dit nieuwe initiatief wél voldoende steun zal krijgen. Voorstanders van de afschaffing zien dit als een stap in de richting van een neutraler en inclusiever parlement. Tegenstanders, waaronder christelijke organisaties en conservatieve politici, vrezen dat het schrappen van het gebed symbool staat voor een bredere trend van secularisatie en het verdwijnen van christelijke waarden uit het publieke leven. Wat de uitkomst ook wordt, het debat over de plaats van religie in het Britse parlement is hiermee opnieuw op scherp gezet.