Samen met haar ouders en twee jongere broertjes woont Rumana in het noorden van Bangladesh. Net als in het hele land hebben de moslims het hier voor het zeggen. Rumana’s vader is pastor. Het geloof van haar ouders maakt Rumana tot het mikpunt van spot en mishandeling. Door haar leeftijd is het meisje éxtra kwetsbaar. Haar geloof in God maakt haar echter sterk. Rumana vertelt: “Onderweg naar school en in de klas zeg ik in mezelf Jozua 1 vers 9 op: ‘Wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij.’”

‘Ik ben gewoon alleen’
Op school is er niemand die naast haar wil zitten of met haar wil spelen. Ouders en leraren waarschuwen de andere kinderen om niet met ‘die christen’ om te gaan. “Ik heb geen vriendinnetjes op school. Ik ben gewoon alleen.” Wanneer de andere kinderen gemene dingen tegen haar zeggen, blijft het dappere meisje lachen. “Dan weten ze niet dat ze mij pijn doen, want dat maakt het alleen maar erger. Maar als ik alleen ben, dan huil ik. En ik vertel alles tegen de Here God, dan voel ik me beter. Ook bid ik voor mijn klasgenootjes, elke dag.”

Een allesverwoestende brand
Thuis zou een veilige plek voor Rumana moeten zijn. Maar niets is minder waar. Een keer toen Rumana alleen thuis was, kwamen de buren naar haar toe. “Ze scholden me uit en duwden me tegen de muur. Ze noemden me zelfs een prostituee en dreigden me te vermoorden. Ik zei niets terug, want mijn moeder zou dat ook niet doen.” Meerdere keren werd hun huis bekogeld met stenen. Een absoluut dieptepunt was de dag dat hun huis in brand werd gestoken. Toen Rumana uit school kwam, sloegen de vlammen uit het dak. De dorpelingen keken werkeloos toe, terwijl Rumana’s moeder het vuur probeerde te doven. Het gezin verloor die dag hun huis en bijna al hun bezittingen.

“Papa, mama, mijn broertjes en ik, we huilden allemaal”, zegt Rumana. “Niemand wilde ons helpen, omdat ze bang waren om zelf in de problemen te komen. We hadden geen kleren, geen eten en geen huis.” Omdat ze nergens naartoe kunnen, bouwt het gezin een schuurtje in de tuin om daar te wonen. Wanneer partners van Open Doors over hun situatie horen, helpen zij Rumana en haar familie met onderdak en andere noodzakelijke levensbehoeften.

Fysiek geweld
Elke zondag gaat Rumana naar de zondagsschool. Ze zou het niet willen missen! Zelfs niet als de weg ernaartoe vol gevaren is. “De kinderen uit het dorp blokkeerden de weg een keer voor me”, vertelt ze. “Ze bespotten mijn geloof, sloegen me en gooiden stenen naar me. Toen ik werd geraakt, deed het heel veel pijn. Het was heel eng.” Tegenwoordig gaat Rumana samen met een vriendinnetje en haar vader in een tuk-tuk naar de zondagsschool. Dan kunnen andere kinderen haar niet lastigvallen.

Bron van vreugde
De zondagsschool is een plek waar Rumana alle narigheid vergeet. Daar zingt ze, leert ze over God en trekt ze op met haar vriendinnen. Haar ogen stralen als ze erover vertelt. “Ik hou van de zondagsschool omdat er geen ruzie is en we allemaal samen kunnen spelen.” Ook hoort ze er over Gods liefde voor haar en leert ze veel uit de Bijbel. Dat Rumana goed oplet, blijkt wel als ze zegt: “De Here Jezus kwam naar de aarde om ons te redden van onze zonden. Maar mensen begrepen dit niet en mishandelden Hem. Net zoals wij te maken hebben met vervolging, hebben mensen Hem ook vervolgd. Als je Jezus wilt volgen, krijg je te maken met hetzelfde lijden.” Ondanks haar jonge leeftijd weet Rumana hier al van. Gelukkig heeft ze op de zondagsschool ook geleerd wie haar wil helpen om vol te houden. “Alleen Jezus’ liefde helpt me om door te gaan, ook als het heel moeilijk is.”

Open Doors helpt vervolgde kinderen zoals Rumana met praktische hulp, maar ook kinderbijbels en kinderkampen. Zo groeien ze in hun kennis en geloof, wordt hun isolement doorbroken en sluiten ze vriendschap met andere jonge christenen. Zo zijn ze minder kwetsbaar in vervolging. Deze vervolgde kinderen zijn de kerkleiders van de toekomst!