"Dit keer staan we stil bij de vraag of het echt nodig is dat je als christen nog vergeving moet vragen voor gedane zonden nadat je tot geloof bent gekomen? We lezen uit 1 Johannes 2:1: 'Als iemand gezondigd heeft: wij hebben een Voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige.' God wordt in de Bijbel zowel Rechter als Vader genoemd. Hij is het allebei, evenveel en tegelijkertijd. Mijn Vader is de Rechter en de Rechter is mijn Vader. Daarom spreken we over rechterlijke en vaderlijke vergeving.

Jouw positie in Christus heb je ontvangen dankzij de rechterlijke vergeving. Terwijl je struikelend achter Jezus aangaat, mag je je beroepen op de vaderlijke vergeving. Misschien denk je: wat is dit? Laten we ons focussen op de rechterlijke vergeving. Toen jij tot bekering kwam, ontving je in de rechtszaal vergeving van al je zonden. Je stond voor de hemelse Rechter, maar er werd geen oordeel over je geveld. Want op dat moment stond Jezus op en Hij zei: 'Rechter, deze persoon is buiten het bereik van Uw rechtvaardig oordeel. Hij leeft niet meer. Hij is gestorven en opgestaan in Mij. Als U naar hem kijkt, ziet U mij. U kunt mij niet veroordelen, want Ik ben volkomen rein en heilig.' Jezus heeft Gods oordeel over onze zonden op Zich genomen waardoor wij in vrijheid werden gesteld.

Nu de vaderlijke vergeving. Dan doet de hemelse Rechter iets opmerkelijks. Hij zegt tegen je: 'Ik scheld niet alleen je schuld kwijt, maar Ik adopteer je ook nog eens als Mijn eigen kind.' Toch verloopt zo'n vader-kind-relatie niet altijd vlekkeloos en zonde kan de relatie wezenlijk schaden. Als jij het niet meer nodig vindt om je wangedrag te corrigeren en daar vergeving voor te vragen, dan maak je van je Vader een karikatuur. Zo ga je niet met Vader om. Hij verlangt naar een hartsrelatie met jou, op basis van Zijn onvoorwaardelijke liefde."