Het was niet zo dat Hobab niet welkom was in het Beloofde Land, legt de predikant uit. “Het was niet zo dat hij achterbleef doordat de Heere hem afwees, maar omdat hij dat zelf deed. U ziet het gebeuren. Hier zie je dat de meest ruime prediking de meest ontdekkende prediking is. Anders had Hobab kunnen zeggen: ‘Mozes was zelf ook een beetje aarzelend of het wel voor mij was’, maar nu heeft hij geen enkel excuus", merkt de predikant op.

“De meest ruime prediking ontneemt alle uitvluchten en alle excuses, dan ben ik zelf verantwoordelijk. Als mensen straks buiten blijven staan, wat vreselijk is, dan ligt dat niet aan God. Maar omdat wij daar zelf voor kiezen”, trekt de predikant de lijn door naar vandaag de dag. “Ten diepste willen we ons eigen leven willen blijven leiden: ‘Ik heb er geen zin in.’ Mozes vroeg het zo hartelijk: ‘Ga met ons’ en dan krijg je botweg als antwoord terug: ‘Ik zal niet gaan.’

Hij doet nog niet eens de moeite om een uitvlucht te bedenken, maar komt met een botte afwijzing: ‘Ik zal niet gaan.’ Wat geven wij nou als antwoord op die uitnodiging? Geef je hetzelfde antwoord als Hobab of geef je het antwoord van Ruth? ‘Waar gij (Naomi) zult heen gaan, zal ik ook heen gaan. Waar gij zult vernachten, daar zal ik vernachten. Uw volk is mijn volk en uw God is mijn God.' Geef je het antwoord van Hobab of het antwoord van Ruth?”

Bekijk in onderstaande video het bewuste preekfragment van ds. P. den Ouden terug. Onderstaande beelden zijn afkomstig van het YouTube-kanaal Evangelie Herauten. Op dagelijkse basis plaatst dit kanaal preekfragmenten van reformatorische predikanten uit verschillende kerkverbanden.