Het overkwam de ballingen in Babel. Ze behoorden tot de eerste, grote groep die door de koning van Babel, Nebukadnessar, uit het land Juda waren weggevoerd. Hij had ze met zorg uitgekozen. Niet alleen mensen op belangrijke posten, maar ook vakmensen. En dat allemaal om het voortdurende verzet van Juda te breken.

Hoe koning Nebukadnessar hen in Babel gehuisvest had, weten we niet. Maar het zal daar geen pretje geweest zijn. Toch was dat het ergste niet.
Ze zaten vol vragen.
Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Waarom hebben we het zover laten komen? 
De profeet Jeremia had gelijk. Zij hadden God en Zijn dienst verlaten.

En dan komt daar dat bericht van de profeet Jeremia. Een bericht van God. ‘Ik breng jullie weer thuis.’
Het zou jaren gaan duren. Misschien zouden zij het zelf niet meer meemaken. Maar hun kinderen en kleinkinderen wel. 

De hemel vroeg hun om vol te houden in dat heidense Babel, een nieuw bestaan op te bouwen. Ja, ze mochten gerust in huizen gaan wonen. Maar ze moesten hun kinderen inprenten: thuis horen we hier niet.
Ga goed met je vijanden om, maar pas je niet aan. Onderhoud juist daar Gods geboden.

Ook in Babel was er voor de ballingen toekomst.
Een hoopvolle toekomst.

Deze brief is eeuwen geleden geschreven aan de ballingen. Toch merk je dat deze tekst ook veel mensen in onze tijd aanspreekt. Heel wat bruidsparen kiezen deze tekst uit het boek Jeremia als trouwtekst.

En waarom niet? Ja, als je de tekst uit zijn verband haalt en de voorwaarden die God stelde verwaarloost, kom je bedrogen uit. Je haalt de mooie teksten uit de Bijbel en de moeilijke sla je over.

Maar als je echt leest wat er staat, dan is het een geweldige tekst. Want ook Gods plan met onze huidige wereld bestaat echt.

Je kunt in Babel leven.
Maar ook met een toekomst vol hoop.

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.