De veertiende editie van het spektakel, dat mede door de PKN wordt gefinancierd, was opnieuw een uiterst creatieve. Het Bijbelse verhaal over het lijden en sterven van Jezus werd op hoofdlijnen gevolgd en week soms af. De vertaling naar onze huidige tijd ging vooral om lief te zijn voor elkaar en complimentjes te geven. Dat Jezus Christus als Zoon van God naar de aarde kwam om te sterven voor de zonden van de mensheid en de dood versloeg zodat voor mensen eeuwig leven mogelijk is, voor de meeste christenen de kern van Pasen én hun geloof, kwam nauwelijks aan de orde. Wel kwam bijvoorbeeld uit het niets de boodschap voorbij dat we te weinig aan het klimaat doen.

Het thema was ‘Ik geloof in jou’, waarbij meermaals werd verteld dat Jezus in ons gelooft. Verteller Kluun, in het dagelijks leven bestsellerauteur, benadrukte vooral dat het gaat om geloven en vertrouwen in elkaar en jezelf.  “De boodschap van het verhaal van de kruisiging en de wederopstanding is dat je altijd opnieuw kunt beginnen”, vertelde hij. “Die boodschap raakt mij persoonlijk. We maken allemaal fouten, individueel als mens en collectief als maatschappij. Maar we krijgen de kans op op te staan en opnieuw te beginnen. We zijn niet ons verleden, maar kunnen wel leren van het verleden.” 

Zoals bij elke editie van The Passion was er ook een processie waarbij een groot kruis door Zeist heen richting het podium werd gedragen. Daarbij liep Anita Witzier met de microfoon mee om de verhalen van mensen op te tekenen met de vraag: waar geloof jij in? Daarbij kwam Dilano aan het woord, die samen met zijn moeder meeliep. Hij vertelde dat het een poosje heel slecht met hem ging: “Ik was niet aan het leven maar aan het overleven. Als ik wakker werd, wist ik niet eens of het ochtend of avond was. Ik was verslaafd en dronk de hele dag alcohol. Jarenlang ging er minimaal een krat bier per dag doorheen.” 

Maar dan komt er een punt waarop Dilano besluit om te stoppen. “Ik liep thuis naar beneden en zei tegen mijn moeder: ‘Mam, ik heb geen zin meer om te leven. Ik wil er een einde aan maken.’ Toen zag ik de tranen in de ogen van mijn moeder en dacht ik: dit kan ik haar niet aandoen. Vervolgens ben ik hulp gaan zoeken.”

Dilano liet zich vervolgens opnemen in een afkickkliniek, waar hij net twee weken uit terug is. Hij vertelde dat de Dilano die nu met de processie meeloopt een heel ander mens is. “Het is een wereld van verschil. Ik heb zoveel ontdekt in die kliniek. Wat ik voornamelijk heb ontdekt is God en Jezus. Daar geloofde ik eerst helemaal niet in, maar daar haal ik nu zoveel kracht uit.”

“Er waren in mijn leven een aantal momenten dat ik troost vond bij de aanblik van Jezus aan het kruis”, vertelde Kluun aan het einde van de show. “Dat ik mijn moed hervond en weer hoop kreeg. Op die momenten drong tot mij door: daarom hangt Hij daar. Voor mij en voor iedereen die troost zoekt en gelooft in zichzelf, in elkaar en in het Paasverhaal. Als wij, net als Jezus, gaan zeggen tegen elkaar: ik vertrouw jou, ik geloof in jou. Dan kan dat het verschil maken, kunnen we de wereld veranderen en zouden er zomaar wonderen kunnen gebeuren.”