Op zeventienjarige leeftijd kwam Grandia tot geloof in Jezus Christus. “Dat ging al snel gepaard met een bijzondere interesse in de boodschap van de Bijbel.” Het laatste Bijbelboek liet hem toen al, in het begin van de jaren ’80, niet los. “Bladerend door Openbaring had ik sterk het idee dat wereldwijde ontwikkelingen niet losstaan van het laatste Bijbelboek. De drang om de boodschap van Openbaring te onderzoeken nam toe. Hoe meer ik mij erin verdiepte, hoe duidelijker het voor mij werd dat de wederkomst van Jezus een van de hoofdthema’s is in het Woord van God. De maranathaboodschap was een kenmerk van nieuwtestamentische gelovigen. Jezus verwachten en naar Hem verlangen zou in het leven van iedere christen een prominente plek in moeten nemen.”

Volgens veel theologen is het belangrijk om te beseffen dat apocalyptiek (onthulling) het genre van Openbaring is, zodat we dit Bijbelboek anders lezen dan geschiedenisverhalen en de brieven van Paulus. Ondersteun je deze gedachte?
“Een Bijbelleraar heeft eens gezegd: ‘Profetie is vooraf geschreven geschiedenis.’ Dat vind ik een prachtige uitspraak, want geschiedenis en profetie kunnen we in mijn ogen niet uit elkaar spelen. Sowieso ben ik terughoudend om Bijbelboeken of gedeelten daarvan in te delen in genres. Bijbelboeken worden dan onderverdeeld in bijvoorbeeld poëzie, geschiedenis en in dit geval apocalyptiek. Volgens mij is dit niet een indeling die de Bijbel zelf geeft.